TIT. L. De extremo terrae unde producuntur nubes, fulgura et pluviae.

Producens nubes ab extremo terrae, fulgura in pluviam fecit, etc. (Psal. CXXXIV). Terrae nostrae extrema peccata infima et opera abjecta. A tali extremitate nubes producitur; quia ex turpitudinis nostrae recordatione caligo confusionis generatur. Nubes hujusmodi dum mentem obnubilat contra concupiscentiae aestus quasi contra solis ardores refrigerium praestat. Nam qui peccasse se meminit, et se peccasse erubescit, quanto magis de praeterito dolet, tanto de futuro se cautiorem reddit. Fulgura in pluviam fecit. Ante fulgura nubes producitur; post fulgura pluvia sequitur. Nubes caligo confusionis; fulgura, terror majestatis; pluvia fetus compunctionis. Dispensata ergo divina pietate, prius ob mentis oculos turpitudinis nostrae memoria reducitur, post, mens recordatione divini terroris formidine concutitur; tandem, inter confusionem et formidinem deprehensa et diu fatigata in fletu compungitur. Nubem super me aspexi, quotiescunque confusio faciei meae cooperuit me (Psal. XLIII): fulgura excipio quando terrores Domini militant adversus me; pluvia descendit, quoties potui lectum meum rigare lacrymis.