|
Origo fluminum et fontium, mare virtutum et scientiarum Dominus Jesus,
quia juxta Annae canticum: Deus scientiarum Dominus est (I Reg. II),
dans casta consilia, justa judicia, recta desideria. illius fontis
rivuli sunt cordis munditia, carnis continentia, oris puritas. Ex isto
fonte manant ut ad locum unde exeunt flumina gratiarum revertantur, ut
iterum fluant (Eccle. I). Remittatur itaque ad suum principium coeleste
profluvium. Spirituales rivi proprio fonte sine fraude et sine
intermissione reddantur, ut arva mentium rigare non desinant, et iterum
uberibus refundantur. Qualiter? inquis. Audi Apostolum: In omnibus
gratias agentes (Ephes. V), ut quidquid sapientiae, quidquid virtutis
habes et gratiae, totum Dei virtuti et Dei ascribas sapientiae. Sed non
omnis gratiarum actio Deo est accepta, sed quae pudica est et mera.
Pudica dixerim propter eos qui de malis suis gloriantes cum furtum vel
homicidium vel adulterium fecerint, Deo gratias dicere solent, quasi
Deus more eorum laetetur, cum malefecerint, et exsultet ut ipsi in rebus
pessimis. Audiet quia talis est: Existimasti inique quod ero tui
similis? etc. (Psal. XL.) Mera vero dixerim, propter hypocritas; qui
Deum quidem de bonis suis verbo tenus glorificantes dolose agunt, in
conspectu Dei invenitur iniquitas eorum ad odium. Primi mala sua impie
Deo; secundi bona Dei fraudulenter intorquent sibi. Quorum vox est:
Labia nostra a nobis sunt (Psal. XI). Sed quid lingua tua nisi calamus
scribae? (Psal. XLIV.) Et hoc ipsum mutuo accepisti a te repetendum cum
usura. Si inventus fueris ad opus impiger, ad referendum fidelis, pro
labore mercedem accipies et audies. Euge, serve bone et fidelis, quia
super pauca fuisti fidelis, super multum te constituam, etc. (Matth.
XXV). Sin minus, vocaberis servus nequam et piger. Non laus calami est,
sed laudabilis est illo bene exarata Scriptura; nec gloria linguae aut
labiorum, sermo bonus, sed mentis, et qui eam dedit Dei.
|
|
