|
Non timebis a timore nocturno, a sagitta volante in tenebris, a negotio
perambulante in die, et daemonio meridiano (Psal. XC). His tanguntur
quatuor genera tentationum quae sensit et sentit qui conversus est ad
Dominum: Timor nocturnus, sagitta volans in die, negotium perambulans in
tenebris, et daemonium meridianum. Nam primordia conversi primus
exagitat timor de terrore vitae et austeritate insuetae disciplinae.
Unde dicitur: Fili, accedens ad servitutem Dei, sta in timore, et
praepara animam tuam ad tentationem (Eccli. II). Hic timor dicitur
nocturnus, vel quia nox designare solet adversa, vel quoniam propter
quod adversa aggredimur nondum revelatur. Si enim dies ille luceret.
cujus lumine labores et praemia viderentur, timor nullus esset laborum
prae desiderio praemiorum, quia non sunt condignae passiones hujus
temporis ad futuram gloriam quae revelabitur in nobis (Rom. VIII). Sed
quia nox est, ideo tentamur a timore nocturno pro his quae videntur
adversa telerandis. Primo igitur intrantibus orandum est et vigilandum
contra hanc tentationem, ne subito praeoccupati a pusillanimitate
spiritus et tempestate nocturna, bono coepto resiliant. Hac autem
superata, armandum est contra sagittam volantem in die, quae est inanis
gloriae fama: quae quidem volat, quia levis; et ideo in die, quia ex
operibus lucis. Sed haec facile superatur tanquam inanis gloriae aura.
Tertio a negotio perambulante in tenebris. Die, id est ab hypocrisi
timendum est, et ideo procurandum ei qui non curat laudes, ne appetat
divitias et dignitates, circumventus: a negotio perambulante, tam in die
quam in tenebris quod est hypocrisis. Haec enim negotiatur omni tempore,
formam retinens pietatis, et ad se occultam virtutem vindicans ad
emendos honores et praelaturas. Hoc negotium perambulat in die, quia
speciem habet virtutis et simulat virtutem; re autem ipsa est in
tenebris, quia in tenebris habitatio ejus abscondit quod est, et quod
non est mentitur. Qui autem superaverit hujusmodi favores et honores,
postremo tentatur a daemonio meridiano; ab eo qui transfigurat se in
meridianum, id est in angelum lucis, cum sit vere daemonium et angelus
tenebrarum. Hinc dolum suspicans Josue non prius amicum angelum recepit
quam esse amicum novit (Josue V). Discipuli quoque Dominum super mare
ambulantem dum procellis agitarentur videntes, Domini virtutem et
misericordiam per apertam suspicionem deprimunt, putantes eum phantasma
(Matth. XIV). Unde et quarta vigilia noctis venit; quarto loco contra
istam tentationem vigilare suadens. Tu autem, o homo conversus, juxta
prophetam: Non timebis a timore nocturno a sagitta volante in die, a
negotio perambulante in tenebris, ab incursu et daemonio meridiano
(Pspl. VC). Si veritas Domini circumdat te scuto suae protectionis et
bonae voluntatis.
|
|
