|
Job saniem radebat sedens in sterquilinio (Job. II), id est, justus de
peccatis suis dolens (sic enim interpretatur Job) duritia poenitentiae
duplicem saniem peccati, cogitationis scilicet et operis, deleat. Vel
Job, Christus pro nobis dolens factus, qui carne sua de substantiae
nostrae luto sumpta peccati nostri saniem delevit. Job sedit non in
monte, sed in sterquilinio, quia superbos deserens in humilitate
poenitentiam agit vere poenitens; qui dum maia sua flendo conspicit,
quantum peccati stercora coinquinent, ab illis recedens cognoscit, neque
enim prius fetere percipit quam ab illis recesserit.
|
|