|
Lapsum naturae nostrae reparavit illa beata Trinitas, memor
misericordiae suae, et non immemor culpae nostrae. Missus venit a Patre
Dei Filius, et dedit fidem. Post Filium Spiritus missus charitatem
contulit, et per haec duo, per fidem et charitatem, facta est redeundi
spes ad Patrem. Et haec est trinitas, fides, spes, charitas, per quam
velut per tridentem de limo profundi ad amissam beatitudinem
incommutabilis trinitas mutabilem et lapsam trinitatem reduxit, fides
quidem illuminavit rationem, spes erexit memoriam, charitas purgavit
voluntatem. Cum igitur venit Dei Filius, tanquam bonus medicus dedit
praecepta, quibus servatis salus amissa restitueretur: ut praeceptis
faceret fidem, exhibuit signa; ut eorumdem praeceptorum utilitatem
ostenderet, promisit beatitudinem. Est ergo fides alia praeceptorum,
alia signorum, alia promissorum, id est qua credimus in Deum, quod est
eum diligere; qua credimus Deum, id est ipsum omnia scire et posse; et
qua credimus Deo, quod est quod quidquid promittit veraciter complet.
Similiter spes triplex, et procedit de praedicta triplici fide. Nam de
fide praeceptorum oritur spes veniae; de fide signorum, spes gratiae; de
fide promissorum, spes gloriae. Charitas inde ternario numero
colligitur: De corde puro, conscientia bona, fide non ficta (I Tim. I).
Puritatem debemus proximo, conscientiam nobis, fidem Deo. Puritas autem
est ut quidquid agitur aut ad utilitatem proximi aut ad honorem Dei
fiat. Haec maxime proximo debet exhiberi, Deo enim manifesti sumus.
Conscientiam bonam in nobis duo faciunt, poenitentia et continentia.
Quando per poenitentiam commissa punimus, per continentiam punienda non
committimus, et hanc debemus nobis. Post haec fides non ficta, quae Deo
vigilanter est exhibenda, ut nec propter nos, nec propter proximum minus
exsequamur obedientiam mandatorum Dei. Dicitur autem non ficta ad
differentiam mortuae, quae est sine operibus. Est igitur Trinitas
creatrix, Pater, et Filius, et Spiritus S. Ex qua cecidit creata
trinitas, memoria, ratio, voluntas; trinitas per quam cecidit,
suggestio, delectatio, consensus; trinitas in quam cecidit, impotentia
caecitas, immunditia. Trinitas, quae cecidit in singulis habet
tripartitum casum. Memoria cecidit in tres species cogitationis
affectuosas, quae sunt in necessariis, utputa edendi, bibendi et
similibus; onerosas, quae sunt in duris rerum administrationibus, ut
acquirendi, servandi, etc.; et otiosas, dum cogitat equum currere, vel
avem volare. Ratio in triplicem ignorantiam boni et mali, veri et falsi,
commodi et incommodi; voluntas, in concupiscentiam carnis,
concupiscentiam oculorum et ambitionem vitae. Est trinitas per quam
resurgit, fides, spes, charitas. Fides, praeceptorum et signorum; spes,
veniae, gratiae, gloriae. Charitas de corde puro, conscientia bona et
fide non ficta.
|
|
