TIT. XVIII. De tribus aedificantibus super fundamentum fidei, et tribus superaedificatis.

Tria sunt genera hominum aedificantium super fundamentum fidei. Sunt qui amant solum Deum. Hi superaedificant aurum in amore virtutis, argentum in cognitione veritatis, lapides pretiosos in fulgore boni operis. Sunt qui amant praeter Deum, non tamen contra Deum, nec plus quam Deum. In his fundamentum manet, quoniam amor non destruitur. Sed tamen quia ex affectu eorum quae amantur quaedam contrahitur corruptio, superaedificant ligna per peccatum illiciti operis, fenum per delictum delectationis, stipulam per culpam illicitae cogitationis. Sunt qui amant quaedam contra Deum; et in his fundamentum destruitur, quia amor Dei non potest esse ubi non est solus vel summus. Igitur ad primos pertinet laudari et salvari; ad secundos, corripi et liberari: ad tertios, argui et damnari.