TIT. XXXIX. De fide, quos et per quos salvet aut non salvet tam nunc quam olim.

Fides tua te salvum fecit (Luc. VIII). Aliquando salvum fecit hominem sua fides et non alterius, ut hydropicum Pharisaeis Dominum observantibus. Aliquando alterius et non sua, ut paralyticum quibusdam per tegulas eum submittentibus. Quorum fidem ut audivit ait: Remittuntur tibi peccata tua (Luc. V). Aliquando et sua et alterius, ut filiam Chananaeae, apostolis pro ea rogantibus (Matth. XV). Aliquando nec sua nec alterius sed sola gratia, ut caecum a nativitate, qui nec peccavit, ut caecus nasceretur, sed ut manifestaretur gratia Dei (Joan. IX). Multos hodie sola gratia, ut Paulum; fides alterius, ut pueros; fides sua, ut Cornelium et justos. Quosdam nec sua fides, quam vivam non habent, nec alterius, salvos facit, ut damnandos. Nam sine fide impossibile est placere Deo (Hebr. XI).