|
Duodecim sunt gradus quibus sancti per iter virtutum conscendunt. Unde:
Ibunt de virtute in virtutem, ut videant Deum deorum in Sion (Psal.
LXXXIII). Quorum primus est confessio. Ideo in visione Joannis primus
ponitur Judas qui interpretatur confessio (Apoc. VII). Qui enim post
peccata converti desiderat, necesse est ut primo confiteatur peccata
sua. Quia vero deflet mala, Deum quem offenderat illi placabilem facit,
et oculos misericordiae Dei ad se convertit, juxta quod dicitur:
Convertimini ad me, et ego convertar ad vos (Zach. I). Ruben post Judam
ponitur, qui interpretatur filius visionis, quando et peccator per
confessionem a Deo respicitur. Et quia per poenitentiam consecutus est
ex Dei respectu misericordiam, necesse est ne relabatur, ut contra omnia
vitia et tentationes armetur, et voluptates a se carnis praecidat.
Tertio sequitur Gad, qui accinctus interpretatur. Tironis est accingi:
qui postquam vitia domuerit, beatus esse incipit. Unde in ordine quartus
ponitur Aser, qui beatus interpretatur, ut ascendens jam beatus factus
ad aliorum etiam profectus se extendat, et per misericordiam condonando
laedentibus, condolendo peccatoribus, subveniendo egentibus dilatetur.
Unde post Aser Nephthalim sequitur, qui interpretatur dilatatio. Cumque
suae et aliorum saluti bene prospexerit, omnium peccatorum et eorum quae
mundi sunt debet oblivisci, solum Deum sequens: ideoque post Nephthalim
ponitur Manasses, qui interpretatur oblitus. Hunc autem pro se et pro
aliis vere exaudit Deus. Unde septimo loco invenitur Simeon, qui
exauditio interpretatur: talisque factus additur bonis et perfectis.
Unde sequitur Levi, qui additus interpretatur; et merito jam a Deo
mercedem consequitur. Unde post eum ponitur Issachar, qui merces
interpretatur. Sed interpretationem hujus nominis clarius videbimus, si
ea quae mater Lia eo nascente dixit, ponamus: Reddidit, inquit, Dominus
mercedem mihi, quia dedi ancillam, et ideo appellavit nomen ejus
Issachar, id est merces (Gen. XXX). Caro nostra debet esse ancilla
nostra, vir noster Deus noster. Viro ancillam damus, si carnem nostram
Dei servitio subjicimus, si eam vigilare et abstinere compellimus.
Issachar Liae datur, quia animae carnem domanti et vitia exstinguenti
merces datur ut virtutibus ditetur: et ideo post Issachar Zabulon
ponitur, qui habitaculum fortitudinis interpretatur. Quis est fortis
sicut Deus noster? Dominus, inquit propheta, fortis et potens praelio
(Psal. XXIII). Habitaculum igitur fortitudinis est habitatio Dei. In
illo enim habitat Deus in quo sunt fides, spes, charitas, castitas et
caeterae virtutes; quia vero per operationem virtutum augentur praemia
meritorum, subsequitur Joseph qui augmentum interpretatur. Benjamin in
ultimo ponitur et supremus, qui interpretatur filius dexterae. Dextera
namque patris filius dicitur: ad quam sancti ponentur filii facti
dexterae, cum ab hac vita subtracti in coelestibus sedibus
collocabuntur, ubi nihil est sinistrum, sed totum dextrum et in dextera.
Istarum tribuum numerus centum quadraginta quatuor millia qui sunt
duodecies duodena millia quia qui fidem et opera sequuntur apostolorum,
in isto signatorum et beatorum computabuntur numero.
|
|
