|
Stetit Jesus in medio discipulorum et dixit eis: Pax vobis (Luc. XXIV).
Discipuli congregati erant propter metum Judaeorum. Nos congregati sumus
in claustro propter metum daemoniorum, cum eis congredi timuimus in
campo saeculi, confugimus ad munitionem claustri, ubi, si volumus ut
ingrediatur ad nos Jesus, et dicat: Pax vobis, sicut dixit discipulis
veniens ad eos clausis jam januis, claudamus januas. Quatuor autem sunt
differentiae pacis multum necessariae religiosis. Est enim pax extra,
pax inter, pax intra, pax supra. Pax extra, ad saeculum; pax inter, pax
inter fratres; pax intra, ad seipsum; pax supra, ad Deum. Prima bona,
secunda melior, tertia optima, quarta excellentissima. Qui has adipisci
desiderat, quatuor sibi claustra constituat et ostia singulorum
diligenter claudat. Primum est claustrum materiale, secundum
disciplinae, tertium spirituale, id est virtutis, quartum
contemplationis et dilectionis divinae. Claustrum materiale si
custodiatur et claudatur, acquiritur frequenter pax ad saeculum.
Claustrum disciplinae si circumseratur, pax inter fratres conservatur.
Claustro enim disciplinae compositio omnium motuum corporis
comprehenditur. Si itaque ori silentium imponatur a murmure, a
detractione, a vaniloquio, a stultiloquio, et falsiloquio; si manus
cohibeatur a malo, pes vero ab eo quo non licite eatur, retrahitur;
claustrum disciplinae custoditu, pax fraterna per quam inter fratres
Deus possidetur. Sed adhuc oportet progredi ad pacem quae intra nos est.
Multi foris cum hominibus et inter se intus cum fratribus pacem habent;
sed vitiorum tumultu vastantur intra se. Verum sicut nihil prodest
sanitas foris in cute, si interiora humorum peste corrumpuntur, sic non
valet pax cum hominibus cui deest pax interna secum et cum angelis.
Juxta Apostolum enim spectaculum facti sumus et angelis et hominibus (I
Cor. IV), bonis et malis non hominibus tantum. Boni considerant ut
juvent et allevent; mali ut impugnent et illudant. Sed homines casum
nostrum et statum extra et intus; angeli extra, intus, et intra nos
vident. Ideo est necessaria pax foris et intus ad homines; sed multo
magis intra nos, ad nos et ad angelos. Unde Salomon: Omni custodia serva
cor tuum (Prov. IV). Sunt qui haec materialia claustra tanta diligentia
claudunt, ut nulli extraneo ingressus pateat vel egressus, nullum signum
contra disciplinam foris erumpat, qui interiora negligentes, intus
depasci daemoniacis morsibus non expavescunt, ii quidem pereunt nisi
maculam cordis digna lavent satisfactione. Restat pax suprema quae est
ad Deum; restat et claustrum omnium altissimum. In quod cum quis
ingressus fuerit, securus in Deo, et Deus delectabitur et requiescet in
eo. In quo abscondit suos in abscondito faciei suae a conturbatione
hominum (Psal. XXX), id est in congregatione sui: quae pax multis
abscondita, vix paucis revelata est.
|
|
