|
Factum est praelium magnum in coelo. Michael et angeli ejus
praeliabantur cum dracone, etc. (Apoc. XII). Coelum electorum est
Ecclesia; in quo ab initio Christianae fidei usque in finem saeculi fit
illud praelium magnum, de quo Apostolus: Non est nobis colluctatio
adversus carnem et sanguinem, sed adversus principes et potestates,
adversus mundi rectores tenebrarum harum, contra spiritualia nequitiae
in coelestibus (Ephes. VI). Ad hoc bellum nos accingit qui ait:
Adversarius vester diabolus circuit quaerens quem devoret, cui resistite
fortes in fide (I Petr. V). Hoc autem bellum non solum nostrum, sed
etiam angelorum dicitur. Unde: In tempore illo consurget Michael
princeps magnus; qui stat profiliis populi tui, etc. (Dan. XII). Item:
Immittet in isto praelio Angelus Domini in circuitu timentium eum et
eripiet eos (Psal. XXXIII). Omnes enim juxta apostolum, sunt
administratorii spiritus in ministerium missi propter eos qui
haereditatem capiunt salutis (Hebr. I). Erigamus ergo arma securi, quia
fortissimos nostrae patriae et invictos adjutores habemus. Unde
sequitur: Profectus est de coelo ad terram ille draco magnus, serpens
antiquus, diabolus et Satan (Apoc. XII). Draco, propter malitiam; magnus
propter immanitatem; serpens, propter occultas insidias; antiquus,
propter diuturnitatem. Hic quotidie de coelo in terram cadit, cum ab
electorum cordibus expulsus, deorsum fluens (quod sonat diabolus)
reprobos in terra sapientes invadit. Quibus sibi subjectis contra eos
quos deseruit accusationem retorquet. Unde et Satan dicitur, quia id
nomen adversarius interpretatur. Utinam et de nobis non dicatur quod
sequitur: Et non est inventus amplius eorum locus in coelo (Apoc. XII).
Multi enim abeunt retro post professionem, in quibus diabolus ponit
locum suum et sedem.
|
|