TIT. LXXII. De negotiatione claustralium.

Negotiamini dum venio (Luc. XIX). Venit Dominus in obitu uniuscujusque, vel gratus remunerator, vel terribilis damnator. Nihil morte certius. Vigilate itaque, quia nescitis diem neque horam (Matth. XXV). Cum dixerint: pax et securitas, tunc repentinus eis superveniet interitus (Prov. XXIX). Ut autem semper vigilemus, ac diem illam calamitatis et miseriae vitemus, paterfamilias quinque regiones ad negotiandum destinavit, in quibus quasi per nundinas cursitando inutilia rejiciant, quae utilia sunt colligant; et tanquam prudentes negotiatores sibi sarcinas referant. Quarum haec nomina: Regio dissimilitudinis, praesens vita, quam quidam nimium amantes dissimiles facti sunt a Deo, et jumentis comparati descenderunt ad locum mortis. Unde exclamat Propheta: Homo, cum in honore esset, etc. (Psal. XXXXVIII). In hac prudenter negotiatur, qui si vel parum mundus arrisit, pensando discernit quam fallax vita brevis et incerta, quam vilia et nullius momenti temporalia. Regio australis claustrum vel eremus, in qua Christus suos abscondit a contradictione linguarum, postmodum admisturus consortio angelorum. Per austrum quippe in Scripturis sanctis Spiritus sanctus, et per australem plagam spiritualium bonorum designatur conversatio. Claustralis vero paradisus ad suavem spirantis austri clementiam quasi tot floribus vernat quot virtutibus abundat. Regio expiationis, locus non homini, sed Deo notus; in quo sunt animae quorumdam, qui salvandi sunt, quibus conferunt sacrificia et eleemosynae. Sed in hac plaga bonus negotiator vendibilem superat sarcinam, cum induit affectum compatiendi. Regio gehennalis carcer est damnatorum, de quo et in quo nulla patet redemptio. Est etiam alius carcer mundus iste, in quo tenemur exsules, et captivi; sed ad tempus. Mundus itaque carcer est captivorum, infernus damnatorum. Res mira, severa, et non sine tonitruo timoris audienda. Ad plagam istam recurrendum est consideratione subtili, quoties diabolus mala suggerit, ut homo sic cohibeatur a peccato, et negotietur sibi odium peccati. Regio supercoelestis, mater nostra est Jerusalem. in hanc regionem colligat sibi dulcissima, scilicet amorem Dei. Has quinque regiones perlustrare debemus; de quarum singulis singulas referamus sarcinas. De regione dissimilitudinis, contemptum mundi: de regione australi formam bene vivendi, de regione expiationis affectum compatiendi; de regione inferorum, odium peccati; de regione supercoelesti, amorem Dei,