TIT. X. De equi boni conditionibus.

Equus nobis exactiori diligentia perquiratur, quem ipsa pulchritudo commendet aspectu; post omni vitio mundum, inspectio diligens approbet; feratur per planum, nec sessorem qualibet inaequalitate concutiat, nec celeritatem retardet aequalitas. Nec pes aliquo reversus unquam cespite offendat. Non sit opus eum vel freno cohibere, vel urgere calcaribus, qui tanta facilitate cuilibet mancipetur obsequio, ut omnem sessoris explorare videatur affectum. Denique tanta progressus ejus suavitate procedat, ut qui insidet non incedere sed labi videatur, non se tam equo vehi, quam navicula subvehi arbitretur. Quae omnia corpori, quo tanquam equo utitur anima, applicari moraliter possunt.