|
Quatuor consideranda occurrunt: ut consideres te, quae sub te, quae
circa te, quae supra te. A te tua consideratio inchoet, ne frustra
extendaris in alia te neglecto. Quid enim tibi prodest si universum
mundum lucrareris, teipsum perderes? Si sapiens sis, totum tibi conducet
ad sapientiam; si tibi non fueris, et noveris omnia mysteria, lata
terrae, alta coeli, profunda maris, si te nescieris, eris similis
aedificanti sine fundamento, ruinam non structuram faciens. Sapiens sibi
sapiens erit, et bibet de fonte fidei ipse primus. A te proinde tua
consideratio inchoet, et in te finiatur; quocunque evagetur ad te
revocaveris eam cum salutis fructu. Sume exemplum de summo omnium Patre,
Verbum suum et emittente et retinente. Verbum tuum est consideratio tua,
sic exeat ut te non deserat. Et haec tua consideratio in tria dividitur,
uti consideres quid, quis, et qualis sis, quam benignus et mansuetus et
similia. Homo juxta philosophos est animal rationale et mortale. Haec
duo consideranti, is tibi fructus occurrit, ut mortale quod in te est
rationale humiliet; et rursus rationale mortale confortet: et neutrum
neglectum erit bonum. Circumspecte considerato quid sis, natura occurrit
qua es homo. Percunctanti quis? Personae nomen occurrit, quia es vel
monachus simplex, vel pastor, vel episcopus. Quid ad te horum
principaliter pertinet, sive quod nactus sive quod natus? Hoc ergo
consideres maxime quod maxime es. Nec modo quod natus, sed qualiter
natus. Nudus egressus es de utero matris. Nunquid infulatus? Si
consideres qualis sis, occurrit homo dolens, quia homo sis, erubescens
quod nudus, quod natus sis plorans, murmurans quod sis natus ad laborem
non ad honorem. Ita tibi sume formam tam de conditione originis quam de
sacramento redemptionis, quia auctor naturae summa imaque consociat in
sui persona; lumen Verbumque temperat. Tu altus sedens, non alta sapiens
sis, sed humilia de te sentiens humilibus consentias. Proinde si
consideres quantus sis, cogita et qualis, et maxime monstruosa res est
grandissimus animus et infirmus, sedes prima et ima, vana lingua et
magniloqua, et manus otiosa, sermo multus, et fructus nullus; vultus
gravis, et actus levis; ingens auctoritas, et nutans stabilitas.
Considerandum ergo quid sis, ut te in te teneas, non ambulans in magnis
neque in mirabilibus super te, neque sub te in profundum, quia locus
medius est tuus, et virtus est ut qui fis sentiens, non decus tuum, sed
ministerium datum consideres. Propheta cum similiter elevaretur audivit:
Ut evellas et destruas, et aedifices et plantes (Jer. I). Rustica res,
in sudoris autem schemate quidam labor spiritualis non honor expressus
est. Ut enim rusticum facias opus, prophetae sarculo opus est, non
sceptro. Attendas regimini non imperaturus, sed vitia exstirpaturus.
Illius tenore contentus, curam haereditabit et operam, non gloriam; sed
et duritias pro blanditiis. Cathedra episcopalis specula est; inde
superintendens sonans episcopi nomen, officium significat non dominium.
Tertiae considerationi adjiciendum, qualis sis in condonandis injuriis,
qualis in ulciscendis, quam in utroque providus loci et modi observator,
qualis in prosperis, qualis in adversis, qualiter constans in propriis
injuriis, condolens in alienis. Magnus est qui incidens in adversa, non
excidit vel parum a sapientia; major qui cum praesens felicitas sibi
arrisit, illi non arrisit. Facilius enim contraria fortuna quam prospera
sapientia retinetur.
|
|
