TIT. XIV. De tribus supplicationibus, seu rogationibus principalibus.

Tres sunt principales processiones: Prima in Purificatione beatae Mariae cum cereis ac lucernis; secunda in ramis Palmarum, cum floribus et palmis; tertia circa Ascensionem Domini, cum crucibus et vexillis. In duobus autem consistit purificationis nostrae festum: in emundanda conscientia propter Deum, et fama propter proximum. Conscientia a manifestis et occultis. Unde: Amplius lava me, Domine, ab iniquitate mea, etc. (Psal. L). Ecce de manifestis. Et: Ab occultis meis munda me (Psal. XVIII). Ecce de occultis. Fama quoque mundanda et protegenda a vera et falsa infamia. In his opus est lucerna, id est prudentia multa quae in secretioribus et obscuris, peccata quibus caeci facti sumus quaerat, inveniat et purget, ut sic illuminatus dicat: Lumen ad revelationem gentium, etc. (Luc. II). Purificati autem facimus secundam cum floribus et palmis. Arbores prius folia, deinde flores, et tandem producunt fructus. In folio initium boni, in flore promissio primi, in fructu perceptio. In floribus praecedimus, si bonis initiis spe praemii ad aeternitatis fructum tendimus. Palma non nisi centenaria fructificat, significatque palma victoriam. Centesimus fructus vitam aeternam significat. Palmam portat in palma, qui in bonis de diabolo triumphat, et aeternae vitae fructum exspectat. Sequitur processio in crucibus et vexillis. In cruce carnis afflictio, in vexillis mentis elevatio; crucibus vexilla addimus cum ex carnis maceratione ad cordis magnificentiam proficimus. Prima processio fit de domo in templum, secunda de vico in civitatem, tertia de terra in coelum. Domus est mansio usibus destinata propriis; templum, domus divinis dedicata. Conscientia ergo immunda domus est, munda templum, et ita prima processio, ab immunda incipiens conscientia, in ipsius munditiam terminatur. Vicus vero habitatio immunita. Secunda ergo processio a pusillanimitate spiritus et tempestate, modo ejusdem terminatur securitate. Ultima fit de terra ad coelum: de loco afflictionis et miseriae ad locum jucunditatis et gloriae. In prima processione, hinc adsunt puer et puella, inde senex et vidua. In puero lacrymae et moeror, in puella pudor, in sene tremor, in vidua notatur dolor. Eget omnino purificationis nostrae festum talibus cultoribus ex recordatione peccatorum lacrymantibus, erubescentibus, trementibus et dolentibus. Nam talium est circumducere processionem cum immolatione in templo vociferationis. In secunda processione, hinc videre est discipulorum coetus, inde utriusque sexus turbam, quae convenerat ad diem festum. Recipit haec pueros, adolescentes, aetate maturos. In primis virtutis inchoatio, in secundis promotio, in tertiis notatur perfectio. Cum his oportet procedere qui vult sanctam ingredi civitatem. Ultima processio recipit solos perfectos, hinc viros angelicos descendentes et Galilaeos sursum intendentes: medium Jesum a terra sublevatum, a nube susceptum, et in coelum assumptum. Primi sunt boni doctores; secundi boni auditores; tertii eos qui ex his et illis in coelum recipiuntur designant. In secunda processione opus est aut turture aut columba; uterque gemitum pro cantu habet. In cantu turturis gemitum pro peccatis; unde solitudinem amat. In cantu columbae notamus gemitum pro dilectione patriae: unde congregationem amat. Hoc opus in processione expiationis. In secunda pullo et asina quae sunt minora subselliorum et clitellatorum genera. In asina humilitas, in pullo humiliatio. Humilitas qua quisque intus vilescit sibi in oculis Dei; humiliatio ejus effectus, quasi exterius se abjicit in oculis proximi; multi enim sunt exterius abjecti qui vere humiles non sunt. Hi in pullo, non in asino sedent. Alii infirmitatem suam agnoscunt; sed dum foris humilia erubescunt, asinam, non pullum habent. Dominus non nisi in his subselliis sedet, quia: Ad quem respiciam, nisi ad pauperculum et contritum spiritu, et trementem sermones meos? (Isa. LXVI.) In tertia fit processio in tuba et cymbalo. Cymbalum est jubilationis, tuba admirationis. Cymbalum a quacunque parte percutiatur idipsum resonat. Multiplex percussio, simplex resonantia, ut et nos quomodocunque et ubicunque feriamur, non nisi in cymbalis benesonantibus et jubilationis, solam Dei laudem resonemus, intendentes in tubam admirationis.