|
Sint lumbi vestri praecincti, etc. (Luc. XII). Lumbi nostri sint
praecincti, ut Purificationem Mariae aemulemur, ut sint lucernae
ardentes in manibus nostris, ut gaudium Simeonis lumen in manibus,
portantis etiam visibili signo in nobis praesentemus. Simus casto
corpore, et mundo corde, ut Purificationem Virginis expressius colamus.
Simus ardentes devotione, lucentes opere, ut cum Simeone Christum
portemus in manibus. Sit lucerna in corde sit in manu, sit in ore.
Lucerna in corde luceat in nobis, in manu aliis, in ore proximo. Lucerna
in corde puritas est fidei; lucerna in manu, exemplum operis; lucerna in
ore, sermo aedificationis. Non solum coram hominibus nos lucere necesse
est per orationem, et coram Deo per intentionem, sed etiam coram angelis
per operationem. Lucerna nostra coram angelis est pura devotio, cum in
conspectu angelorum psallimus sapienter, vel oramus ardenter. Lucerna
coram Deo, simplex intentio, ut ei soli placeamus cui nos probavimus.
Quod autem fides lucerna sit, testatur Salomon: Non exstinguetur in
nocte lucerna ejus (Prov. XXXI), id est non deficiet in tentatione fides
ejus. Quod opus bonum lucerna sit, ostendit Dominus: Luceat lux vestra,
etc. (Matth. V). Quod Domini sermo lucerna sit ostendit David: Lucerna
pedibus meis verbum tuum (Psal. CXVIII). Quod oratio lucerna sit Salomon
notat: Lucerna Domini spiraculum vitae hominis, quae investigat omnia
secreta ventris (Prov. XX). Lumen namque quod nobis orantibus vel
psallentibus desuper aperitur spiraculum est vitae, in quo suaviter
respiramus. Quod autem dicatur investigare secreta ventris, id est
mentis, non illud esse putandum quod Dominus comminatur se scrutaturum
esse in lucernis; istud namque causa cum sit illuminantis, illud judicii
est exquirentis. Nam et aliter investigat secreta ventris potio medici,
aliter gladius carnificis. De intentione dicitur: Lucerna corporis tui
est oculus tuus (Matth. VI). Nobis ergo, quibus ardent tot lucernae, cum
exstincta fuerit lucerna hujus vitae, orietur lux inexstinguibilis
vitae, et quasi fulgor meridianus consurget nobis ad vesperam. Et cum
nos consumptos putaveris, oriemur ut lucifer, et tenebrae erunt sicut
meridies.
|
|
