TIT. XXVII. Quod multiplici ratione Maria dicatur virga, et Christus flos ejus.

Virgo Dei genitrix virga est, flos filius ejus. Perquam convenienter, fratres charissimi, dicitur virga, beata virgo Maria. Est enim virga recta, virga erecta, et in coelum usque porrecta. Virga gracilis, virga fragilis, virga flexibilis, virga frondosa, virga florigera, virga fructifera: Recta per fidem, erecta per spem, porrecta per longanimitatem, per humilitatem gracilis, per mansuetudinem flexibilis, per virginalem conceptionem florigera, per partum salutis fructifera. Gracilis, per abjectionem sui, fragilis per despectionem mundi, flexibilis per compassionem proximi, frondosa per gratiam devotionis, florigera per gratiam virginitatis, fructifera per praerogativam fecunditatis. Praerogativa fecunditatis fuit quia talis taliter talem genuit. Qualis? virgo concepit, virgo peperit, virgo permansit. Qualiter? Angelo nuntiante, Spiritu sancto operante, virtute Altissimi obumbrante. Qualem? Sanctum sanctorum, Regem saeculorum, Dominum angelorum, Regem denique regum, et Dominum dominorum, unicum Virginis matris, unigenitum Dei Patris, Deum et Dominum majestatis. Virgo Dei genitrix, virga est; flos filius, ejus, quam bene quam recte dicitur flos? quia ex virga virgine producitur. Quid flore tenuius? Quid flore tenerius? Quid ad tactum lenius? Quid ad ferendum levius? Quid flore speciosius? Quid flore fragrantius? Quid flore fructuosius attendimus? In flore itaque est mellificatio, ex flore fructificatio, ex flore favus et fructus. In favo mel et cera, in fructu potus et esca. Si parva sunt ista, addo quod et in flore medicamenta. Quid flore tenuimus cum astringitur? Quid tenerius cum atteritur? Quid lenius cum attrectatur? Quid levius cum portatur? Quid speciosius cum aspicitur? Quid fragrantius cum odoratur? Quid utilius si effectus attendantur? Septem itaque sunt quae in flore miramur: tenuitatem, teneritatem, lenitatem, levitatem, pulchritudinem, fragrantiam, utilitatem. Ex his itaque collige, Virginis ille filius qualis invenitur ab illis quibus in florem vertitur. Nam qui incredulis et praevaricatoribus est lapis offensionis, et petra scandali (I Petr. II), flos est spe et amore inhaerentibus. Illis flos igitur imitabilis specie et utilitate singularis; flos in quo est filius Virginis, flos tenuis ad indignationem, tener ad miserationem, mansuetudine lenis, levis dominatione, pulcher per dominationem, pulcher per moderationem, fragrans per repromissionem, utilis per remunerationem. Est ergo tenuis in flagellis, tener in misericordiis, lenis in donis, levis in praeceptis, pulcher in exemplis, fragrans promissis, fructuosus in praemiis. Hic flos factus est nobis medicina; ex illo enim mel et cera, in ipso potus et esca. Medicina in redemptione, potus et esca in justificatione, mel et cera in glorificatione. Ex hac medicina sanitas sempiternae incorruptibilitatis, ex ejus esca refectio internae sanitatis, ex ejus potu ebrietas aeternae fecunditatis. De illius esca et cera, splendor summae claritatis. In ejus melle dulcedo indeficientis felicitatis.