|
Accipe puerum et matrem ejus, et fuge in Aegyptum (Matth. II). Mater
munditia est cordis, puer veritas, quia de tali matre nascitur
intelligentia, veritas, cognitio sui et Dei. Haec est plena
intelligentia et plena sapientia. Vis scire quod de tali matre talis
filius riatur, cognitio scilicet Dei de cordis munditia? Beati mundo
corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V), id est cognoscent. Puritas
cordis est terra quae in perpetuum stat. Quia quod purum est,
corruptionem ignorat, et sic perire nescit. Hujus terrae fructus,
veritas, quia veritas de terra orta est (Psal. LXXXIV). Nato tali puero,
Herodes turbatur, et omnis Hierosolyma cum illo, quia puerum qui natus
est, non vult crescere, imo omnes pueros vult occidere. Herodes est
superbia. Hierosolyma regnum ejus. Diligit Christus parvulos Judaeos,
amat Hierosolyma magnos Judaeos. Judaeos confitentes interpretatur. Vis
scir equales confessores Herodes habeat rex superbus? Non sum, inquit,
ut caeteri homines raptores, etc. (Luc. XVIII). Talium Hierosolyma
turbatur cum eo. Vis audire quales habeat Christus? Ego sum, inquit,
minimus apostolorum, etc. (I Cor. XV). Excelsus Dominus humiliata
respicit (Psal. CXXXVII), parvulos quaerit. Sinite, inquit, parvulos
venire ad me, etc. (Matth. XIX). Superbus Herodes humilia despicit,
ambulans in magnis, et mirabilibus super se parvulos Christi quaerit
occidere a bimatu et infra. Humilis confessio minimum facit Judaeum et
parvulum: inquantum humilis est parvulum; inquantum confessio, Judaeum.
Sed alia est confessio criminis, alia laudis. Tu forte mala tantum in te
invenis, erubescis confiteri: illa bona aliqua comprehendit, et haec de
Dei munere cognoscens, gratias agit. Uterque pro humili confessione
Judaeus et parvulus, sed tu anniculus: ille bimus. Qui enim pro peccatis
Domino confitentur, ad primum annum perveniunt; qui pro donis, secundum
attingunt. Confessio itaque criminis facit anniculos; laudis, bimos.
Herodes igitur, qui Judaeos magnos et tumidos, non ad laudandum Deum,
sed ad lapidandum Stephanum promptos, non solum primum, sed et secundum
piae vel humilis confessionis annum transgredientes diligit. Parvulos
quos Christus diligit usque ad mortem persequitur a bimatu, et infra; et
ipsum puerum, scilicet ipsam veritatem cordis mundati. Herodes puerum
persequitur, cum ex accepta veritatis intelligentia, spiritu elationis
animus impugnatur. Multi enim cum veritatis intelligentiam accipiunt,
altiora seipsis quaerentes se deserunt. Nunc de mysterio Incarnationis
et Trinitatis, nunc de secretis coelestibus, et Spiritus sancti
charismatibus disputant; et dum supra se rimantur, suae infirmitatis
nescii, se esse homines obliviscuntur. Qui ergo hanc Herodianam
impietatem cupit evadere, angeli consilio obediat. Accipe, inquit,
puerum, et matrem ejus, et fuge in Aegyptum. Aegyptus tenebrae
interpretatur. Ad tenebras igitur nostras considerandas ire praecipimur,
quando per spiritum superbiae impugnamur. Est autem puer aliquando apud
Aegyptum, aliquando invenitur in Judaea: apud Aegyptum est quando docet
me quantae sint tenebrae meae, instruens me vera cognoscere de meipso;
apud Judaeam est quando ostendit mihi quae sit claritas sapientiae suae,
erudiens me vera de Deo. In Aegypto dat cognitionem mei; et in Judaea,
Dei, quia Notus in Judaea Deus (Psal. LXXV). Accipe puerum et matrem
ejus, cum utroque fuge. Si Herodem non evitas, puer occiditur, quia si
superbiam non declinas, veritatis lux exstinguitur. Si cum utroque non
pergis, intus non eris. Si pristinos errores, praeteritas delectationes,
ad memoriam reducis, in Aegyptum quidem venisti et moraris in ea, in
tenebris tuis considerandis occupatus; sed quia sine puritate huc
venisti, raperis in turpem delectationem; sed quia veritas tecum non
est, cadis cito in errorem. Si enim antiquas voluptatis vias per
concupiscentiam respicis, sine Virgine matre pergis. Si mala tua excusas
vel mala esse dissimulas, sine puero in Aegypto moraris. Fuge, ergo et
cum utroque esto ibi usque dum dicam tibi. Non ante tempus redeas, sed
neque ultra quam satis est moreris. Nam si mala tua nimis attendas, cito
te in desperationis foveam praecipitas; si ante tempus vel ultra modum
de Dei misericordia confidis, te nihilominus in praesumptionem erigis.
Cum igitur ex nimia consideratione tenebrarum tuarum tanquam ex multa
mora Aegypti in desperationem traheris, et a tristitia absorberis,
angeli Satanae consilium sequeris. Hoc ipsum si ex Judeae facias
inhabitatione, per inanem laetitiam ad vanam gloriam et spem rapies. Si
igitur discretus es, non solum fugias, sed esto ibi usque dum dicam
tibi, ut ait Angelus magni consilii: Surgens ergo Joseph fugit in
Aegyptum cum matre et puero, et erat ibi usque ad obitum Herodis, usque
dum diceretur ei: Revertere in terram Israel, defuncti enim sunt qui
quaerebant animam pueri, etc. Et nota quod nocte fugit. Nox autem
propter tenebras significare quandoque solet ignorantiam; quandoque
propter frigus tristitiam. Nocte igitur ad Aegyptum tendit, qui pristini
erroris sui vias cum gravi moerore respicit. Qui enim conscientiae suae
tenebras cum alacritate intuetur, in Aegyptum clara die revertitur. O
quanta impudentia, peccata prae oculis habere et non gemere, erubescenda
tueri et non erubescere, dolenda videre et minime dolere! De nocte
quidem ire disponebat qui dicebat: Recogitabo annos meos in amaritudine
animae meae (Isa. XXXVIII). Qui recogitat in jucunditate animae suae,
sibi, o Domine, non tibi recogitat annos anteactae vitae suae. Recogita
illi annos tuos in amaritudine animae tuae, non in dulcedine, ut nocte
fugias in Aegyptum, quia eo amplius dulcescat tibi bonitas Dei, quo
magis tibi amarescit iniquitas tua; et quo plus displicet injustitia,
tanto plus placeat Dei misericordia. Utile enim est fugere ad Aegyptum
et infirmitatis nostrae tenebras inspicere, ne animus intumescat. Sed
forte dices: Tenebrae conculcabunt me si in Aegyptum iero, ideoque audi:
Nox nocti indicat scientiam (Psal. XVIII). Tantum ergo puer Jesus, et
mater sit tecum, fiducialiter ibi et vere dicere poteris: Si ambulavero
in medio umbrae mortis, non timebo mala (Psal. CXXXVII), quoniam puer
Jesus et mater Virgo, et cordis munditia, et veritatis intelligentia
mecum est, quinimo et nox facta est illuminatio mea in deliciis meis. O
bone Jesu! quantae qualesque misericordiae divinae, dum nox vertitur in
diem, tenebrae in lucem, amaritudo in jucunditatem, ignorantia in
scientiam? Fugit quoque Joseph in Aegyptum, et erat ibi usque ad obitum
Herodis. Obitus Herodis, defectus est elationis. Si in Aegyptum vadis et
in ea moraris, quando infirmitatis tuae tenebras agnoscis, omnis
profecto arrogantia deficit. Defuncto Herode tempus est revertendi in
terram Israel. Israel vir videns Deum interpretatur. Ille Israel est
cujus mens in contemplatione levatur. Ego vir videns paupertatem meam
(Thren. III); usque hodie, quia nihil nisi tenebras video, in Aegypto
sum, qui vero per contemplationem gloriam Dei intuetur, in terra Israel
moratur, quia si quis sapientiam loquitur inter perfectos, et quae corde
contemplatur ore confitetur, in Judaea conversatur. In Aegypto quisque
est per considerationem sui; in terra Israel per contemplationem Dei; in
Judaea per aedificationem proximi.
|
|
