TIT. IV. Responsum a triplici spiritu accipi.

Responsum accepit Simeon a Spiritu sancto (Luc. II). Aliquando homo accipit responsum a Spiritu sancto, aliquando a spiritu malo, aliquando a spiritu suo. Quando accipit a spiritu malo, semper deluditur; quando a spiritu suo, saepe decipitur; quando a Spiritu sancto nunquam fallitur. Spiritus malus semper deludit, spiritus hominis saepe decipit, Spiritus sanctus semper bene docet et instruit. Nam quoties dat responsum, reddit veritati testimonium, sponsorque et testis de seipso facit judicium. Spiritus, inquit, scrutatur verba Dei (I Cor. II). Dat ergo Spiritus sanctus responsum per inspirationem, quam suggerit: testimonium per gratiam quam infundit; judicium per discretionem quam tribuit. Quia vero multae sunt suggestiones, et non facile credendum est omni spiritui, gratia cujusdam optimi saporis bono spiritui testimonium reddit. Ipse, inquit, Spiritus testimonium reddit spiritui nostro (Rom. VIII). Quoniam ipsum gustum a carnis affectionibus, scientia judicandi discrevit. Spiritus enim omnia judicat (I Cor. II), attingens a fine usque ad finem fortiter (Sap. VIII). Aspiratio ergo judicat, gratia commendat, scientia discretionis examinat. Quicunque his fulcitur auctoritatibus et circumstantiis, huic secure assentias.