|
Tria nobis prohibentur: male cogitare, male dicere, male facere. Quia in
male cogitando vel immunditia est, cum res olidae revolvuntur; vel
superbia, cum animus super proximum erigitur; vel ambitio, cum res vel
honor illicite concupiscitur. Necesse est malae cogitationi istorum qui
semper volunt maledicere, ut sit sermo vel supervacuus ratione carens et
utilitate; vel detractorius, superna bona invida et odiosa corrosione
diminuens; vel adulatorius caput alterius falsa olei delinitione
demulcens. In male faciendo opus est vel simulatorium, cum aliud
intendimus et aliud demonstramus; vel impium, cum proximos laedimus; vel
impudicum, cum nos sordidamus. Per contrarium, ut bene cogitare, bene
loqui, bene facere, eadem possunt notari. Triformis esse debet nostrae
laudis oblatio: affectuosa, ut mens concordet voci; fructuosa, ut
aedificationem pariat intuenti; gratiosa, ut placeat conditori, qui
gratis dedit.
|
|
