TIT. LVI. De triplici bono quod nobis indicat Propheta.

Triplex est bonum quod omnis propheta indicat: facere judicium et justitiam, et ambulare rectum cum Domino. Facere justitiam reddendo unicuique quod suum est, prioribus obedientiam, minoribus doctrinam, amicis laetitiam, inimicis patientiam; facere etiam judicium, aliud in se, aliud in proximum, aliud in Deum. In se debet esse severum. Si enim nos dijudicaremus, non utique judicaremur (I Cor. X). Pium in proximum, ut sive misericorditer obsecres, sive zelo increpes, utrumque facias in spiritu lenitatis. In Deum sit purum et verum. Considerans enim seipsum, judicia Dei attendere debet in simplicitate cordis et puritate, dicens in confessione: Omnia opera Dei bona valde. Sit ergo homo in se districtus judex, per intellectum veritatis; pius in proximum per affectum charitatis; purus in Deum per consensum voluntatis. Postquam vero fecerit homo judicium et justitiam, necessaria est ei vigilantia, ne laxetur per torporem, vel corruat per clationem, ut sollicitus ambulet cum Deo suo subditus ei, et orans eum.