TIT. LXXXI. De anima cur Christi sit sponsa.

Quatuor sunt propter quae anima dicitur sponsa: Dona gratiarum, quibus subarrhata est in baptismate; castus amor, quo illi sociata in ungendo chrismate; proles virtutum, quibus fecundata est divini verbi dogmate; torus quietus, quo in aeternum est ei socianda omni procul aenigmate. Arrharum vero quaedam est communis, quaedam specialis. Communis quadrifarie est, qua nati sumus. sentimus, sopimus, discernimus. Specialis similiter quadrifaria: qua regnaturi sumus praeveniente misericordia; remissionem consecuti subsequenti intelligentia; virtutibus exornati, superabundante gratia, spe certa beati, perseverante constantia.