|
Antiquae auctoritatis et dignitatis canticum Alleluia tempore
Septuagesimae de ore tollitur sanctae Ecclesiae. Quidquid enim
sempiterna musica, gloriaque Patris de corde ipsius aeterni musici nata,
cujus est etiam psalterium et cithara: Sicut dicitur ei: Exsurge, gloria
mea, psalterium et cithara (Psal. LVI), Jesus scilicet Christus, de
aeterna jucunditate suis auditoribus exhibuit, quorum beati oculi qui
viderunt et aures quae audierunt: quidquid, inquam, de coelestibus
gaudiis ore suo Dominus Jesus praedicavit, Alleluia nostrum est; novum
canticum, laus suavis. Hoc autem neque veteres sancti Patres videre.
Unde: Multi reges et prophetae voluerunt videre quae vos videtis, et non
viderunt; et audire quae vos auditis, et non audierunt (Luc. X). Neque
nos quandiu peregrinamur a Domino in corpore videre possumus vel audire.
Cum itaque plorabilem antiquae Ecclesiae nondum redemptae statum
commemoramus nostrumque incolatum, quia prolongatus est, deplangimus,
pulchro ordine Alleluia de ore nostro tollitur, quia per illud Alleluia
significatur, quod nondum illis advenerat, et a nobis recessit, et
ablatus est sponsus a filiis. Die vero resurrectionis quando nova
soboles renascitur, et claritate replentur agni novelli, qui venerunt ad
fontes, nova Ecclesia, nova tot mundo nuntiat gaudia hoc nomine.
Alleluia.
|
|
