|
In Capite jejunii neque cineribus caput aspergere, neque nudis pedibus
ambulare opus esset, si omnes lugendi scientiam haberemus, cunctisque
illud aequaliter saperet quod propheta exprobrans: Cecidit, inquit,
corona capitis nostri: vae nobis quia peccavimus! (Thren. V), et omnibus
esset in promptu facere illud: Scindite corda vestra et non vestimenta
vestra (Joel. II). Nunc autem maxima pars nostrum sponte non meminit
qualem ornatum capitis, id est cordis, Deum offendendo perdidit. Neque
possunt facile corda tepida scindi, nisi extrinsecis adjuvemur
ornamentis. Ut igitur meminerimus quod pulvis sumus, quod nos esse pater
noster oblitus fuit, quando projecit Deum coronam suam, et exinde sensit
nuditatem suam, cinere capita aspergimus, imas partes nudamus, hoc
habitu confitentes quod non dii nec de coelo sumus, sed homines, et de
terra habuimus principium; et quod per peccata gloria nostra spoliati,
et inter hostes nudi constituti, ornatu gloriae Dei indigemus.
|
|
