TIT. XLI. De ignis exstincti mystica recuperatione per dictum tempus.

Amisso igne ad lapidem Christum per eosdem tres dies confugimus ut eo percusso ignem occultum eliciamus, vel crystallinum lapidem soli objicientes escam subjicimus, ut mediante crystallo aspectu solis carbones exstincti reviviscant. Lapis percussus ignem emittit, dum Christus lapis angularis verbere crucis percussus, Spiritum sanctum nobis effudit: quod in oratione benedictionis ejusdem ignis satis ostenditur. Crystallus autem medius inter solem et exstinctos carbones, mediator Dei et homi num est, homo Christus Jesus (I Tim. II), qui inter Deum et exstinctos homines medius interveniens, a Deo Patre per seipsum nobis ignem ingerit, quem ut ipse testatur, venit mittere ut ardeat (Luc. XII). Si ergo lumen Christi amisimus peccando, ad novi ignis benedictionem solemni processione exeamus extra castra improperium ejus portantes, credentes in eum quem in se Judaei a praesenti vita exstinxerunt.