|
Die Parasceve, gloriari nos oportet in cruce Domini nostri Jesu Christi
(Gal. VI), et in gratia tanti pretii quod pro nostra redemptione datum
est, ipsam cum pura mente et devota adorare et venerari Verum cur a
missarum celebratione vocamus, et a publicis cessamus gaudiis, cum
passio Dominica quae hac die peracta est, principium sit nostrae salutis
ac consummatio? Nam sicut unius martyris dies qua per passionem ad
gloriam transmigravit, nobis festiva est, quia pretiosa in conspectu
Domini mors sanctorum ejus (Psal. CXV), haec dies, qua martyrum et
sanctorum omnium Rex, omnibus sanctis antiquis et novis per mortem suam
paradisum aperuit et inferni claustra confregit, merito majoribus
gaudiis honoretur. Sed hanc gloriam et exsultationem nostram, quaedam
dolorosa nimium obnubilant, quia nostri causa imperiosa sanctae
Trinitatis charitas hominem tantae reverentiae qui cum Deo verbo una est
persona, hominem innocentem morti nihil debentem, morti addixit, sicut
Apostolus dicit: Qui proprio Filio non pepercit, sed pro nobis omnibus
tradidit illum (Rom. VIII). Non igitur debemus ita gaudere de gratia
traditi vel de charitate morientis, ut non doleamus quod tanto Domino
tormentorum causa fuimus, et ideo a sacrificii gaudiis cessamus.
Siquidem non dolere ingratitudinis, sed ultra gaudere dignoscitur esse
crudelitatis. Hac ergo tristi die contristemur ad poenitentiam, ferrum
lanceae Dominicae pertranseat animam nostram, clavi manuum et pedum
carnem nostram transfigant, crux nostram suspendat concupiscentiam,
compatiamur ut conregnemus. Hodie non sacrificemus dum nobis hostia de
manibus tollitur; non sacrificent amici, dum trucidant inimici,
differatur usque in diem illum quo tantus victor resurgens, suam nobis
victoriam nuntiabit: profundum interim teneamus silentium moerori
amicum, et interiorem penetrantes solitudinem, solventesque cum Moyse
calceamentum de pedibus, audiamus illum tanquam de medio rubi dicentem:
Videns vidi afflictionem populi mei, et descendi liberare eum (Exod.
III). Nunc enim quasi in rubo spinis inhaeret, clavis confixus, spinis
coronatus, crucisque arbustum guttis sanguineis quasi rubentibus
pullulat mortis, ut, sicut ait Prudentius:
. . . . tristes purgentur sanguine culpae,
Quem contorta rubus densis cruciatibus edit. (PRUDENT. Apoth. vers. 69,
70, Patrolog. tom. LIX.)
Hac die legitur Passio secundum Joannem, et quia ultimus scripsit, et
praesens, sicut notus pontifici, caeteris non audentibus adesse,
interfuit: cui virgini matrem Virginem Dominus virgo commendavit.
|
|
