|
Quaeritur ergo quare Deus vel prohibuit quod non potest vitari, vel
praecepit quod non valet adimpleri. Videtur enim crudelis, vel non
aequus. Solutio. Ut superbum humiliaret, et caecum illuminaret, et sic
dignum ad gratiam suscipiendam praepararet. In hoc quod prohibuit quod
nemo potest vitare, et praecepit quod nullus facere potest, ostendit
quae sit perfectio divinae justitiae, et quid juste Deus ab homine
exigere possit. Insuper qualis homo fuerit ante peccatum, scilicet talis
qui sine omni difficultate gratia adjuvante nihil concupisceret, et Deum
ex toto corde diligeret: et qualis per culpam effectus, scilicet
infirmus, carnalis impotens non concupiscere; vel Deum perfecte
diligere. Quid ergo restat nisi ut homo amplius de se non praesumens ad
gratiam confugiat, et dicat: Domine, responde pro me, ego enim infirmus
sum. Itaque non crudeliter, sed magna dispensatione praecepit Deus quod
non potest fieri nisi a solo mediatore.
|
|
