QUAESTIO CCXX.

An numerus praedestinatorum possit augeri, vel minui? Idem quaeritur de numero reproborum. Quod sic volunt probare. Deus potest non apponere gratiam cui apponit, quod si faceret, praedestinatus damnaretur; et potest apponere cui non apponit: quod si faceret, reprobus salvaretur. Et sic qui praedestinatus est, potest damnari, et qui reprobus est, potest salvari: et aliquis potest transire de numero praedestinatorum ad numerum reproborum, et e converso. Solutio. Hoc ad similitudinem praedictorum solvunt secundum conjunctionem et disjunctionem. Nos autem dicimus, quod est possibile secundum causas inferiores, forsitan impossibile est secundum causas superiores. Item non videtur esse consequens, Deus potest hunc salvare vel damnare, ergo hic potest salvari vel damnari. Non enim posse Dei sequitur posse nostrum, ut si Deus potuit aliter redimere genus humanum, quod ideo genus humanum posset aliter redimi, quam per mortem Filii Dei: et si hoc Deus habuit in sua potestate, quod homo ideo habeat in sua potestate aliter salvari, nonne Deus potest, si vellet, salvare Judam? Nunquid ideo Judas potest salvari? Notandum est, quod causae inferiores dicuntur, quas Deus in prima rerum conditione creaturis indidit, secundum quas similia ex similibus nascuntur, ut ex tali grano talis arbor vel fructus procedat. Causae vero superiores dicuntur divina potentia, voluntas, dispositio et praedestinatio: quae quandoque cum inferioribus, quandoque sine ipsis operantur: quae semper habent effectum, inferiores vero non semper; imo quandoque a superioribus impediuntur.