|
Qui diligit proximum, legem implevit, etc. Quaeritur an dilectio
proximi, et dilectio Dei sint eadem. Si non sunt eadem, quomodo dilectio
proximi est plenitudo legis? quomodo tota lex restauratur in dilectione
proximi? quomodo tria praecepta primae tabulae ad Deum pertinentia
implentur dilectione proximi? Item, si eadem est haec et illa, cur
divisim aliud praeceptum datum est de dilectione Dei, et aliud de
dilectione proximi? Solutio. Dilectio nomen est virtutis, et sic potest
dici, quod eadem est dilectio, qua diligimus Deum et proximum, et est
nomen motus mentis, et sic alia est dilectio Dei, alia proximi, et major
est dilectio Dei, et minor dilectio proximi, cum dilectio Dei in
dilectione proximi contineatur: qui enim Deum diligit consequens est, ut
proximum diligat, et e diverso; ideoque alterum pro utroque mandato
ponitur. Est enim dilectio proximi motus mentis in proximum propter
Deum: ergo quomodo potest esse dilectio proximi sine dilectione Dei? Est
enim dilectio proximi materia quaedam in qua exercetur dilectio Dei,
quae amplius latet, cujus effectus in dilectione proximi apparet.
Dilectio Dei est motus mentis in Deum propter ipsum.
|
|
