|
Cum dicit: Causati sumus omnes esse sub peccato, etc. Non videtur esse
argumentum necessarium ad demonstrandum Judaeos non praecellere
gentiles; quia utrique fuerunt sub peccato etiam mortali: potuit enim
evenire quod hi essent sub minore, et illi sub majore peccato: unde
magis digni et idonei ad gratiam suscipiendam quam caeteri videntur.
Solutio. Si utrique fuerunt sub peccato, scilicet mortali, quod notat
Apostolus, qui dicit sub peccato quasi depressi et servi: constat quod
nec illi meruerunt gratiam, sed poenam. Quare si gratia eis confertur,
scilicet fides et caetera dona, hoc non est ex meritis eo rum, sed ex
sola bonitate Dei: ergo quantum in ipsis est, nec praecellunt. Non
negamus tamen quin illi, qui sub majore peccato fuerunt, essent minus
idonei ad gratiam percipiendam: cum quibus misericordius actum est quam
cum aliis, qui sub minore peccato fuerunt. Ubi autem abundavit delictum,
superabundavit et gratia (Rom. V), etsi gratia horum non esset major
quam illorum in semetipsa, tamen superabundavit gratia, secundum
quantitatem hominum. Non est in hoc loco discutiendum utrum Judaei
majori peccato subjecti essent quam gentes.
|
|