|
Non videtur esse verum, quod dicitur: Non est intelligens, aut requirens
Deum. Nam multi in populo illo Dei intelligentiam habuerunt, scilicet
quod unus, quod Creator, et omnipotens: si enim ideo dicitur non
intelligens, quia perfecte non intellexit, sic et homines gratiae, quia
nondum perfecte intelligunt nisi per fidem, non intelligentes dici
possunt. Solutio. Non intelligens quis dici potest, qui etsi cognoscat
Deum in majestate, non tamen cognoscit eum in humilitate et pietate. Vel
non intelligens Deum perfecte quis dicitur, qui, etsi aliquam notitiam
habeat, non tamen per charitatis experientiam; vel non intelligens Deum
perfecte, scilicet quia ipse solus Creator omnium, insuper et auctor
totius justitiae est, quod Judaei non intelligunt: suam justitiam
constituentes, justitiae Dei non sunt subjecti; imo quodammodo se
faciunt Deum, cum dicant se propria virtute sine gratia Dei justificari,
se auctores justitiae asserentes, quod Deus potest facere. Unde
Apostolus dicit, quod in Evangelio revelatur justitia Dei, non hominis
(Rom III). Et alibi: Nunc autem sine lege justitia Dei manifestata est
(ibid.). Et si quandoque legatur justitia hominis, ut David saepe dicit
justitia mea: sic intelligatur oportet, quae est hominis accipientis, et
eadem Dei dantis est.
|
|