|
Nolite manducare propter illum, qui judicavit, et propter conscientiam
scilicet infirmi, etc. Quaeritur quomodo dicat: Nolite manducare propter
infidelem, vel infirmum fidelem, nonne melius esse propter utrumque
manducare, quam abstinere? nam si abstinet, offenditur infidelis.
Infirmus vero sibi potius relinquendus est, ut jam superius dictum: Qui
infirmus est, olus manducet (I Cor. XIV). In hac enim existimatione, qui
putat te idolum venerari, si idolo consecrata comedis, ipse sibi est
relinquendus: licet enim te peccare manducando existimet, tamen non cum
veneratione idoli comedis, nec ipse hoc putando a fide avertitur, imo
zelo fidei credit te errare in hoc quod comedis, et ideo indignatur.
Solutio. Melius est ipsum, qui manducavit abstinendo instruere, quam
comedendo in errore fovere. Item si comederes coram infirmo fratre, ipse
scandalizaretur, et ex scandalo periret. Ideo abstinendum est potius,
quam edendum.
|
|