|
Scientia destruetur, etc. Quaeritur quomodo dicat scientiam destrui in
futuro. Nunquid non habebimus cognitionem in futuro earum rerum, quarum
nunc habemus? Habebimus quidem, et multo majorem quam habeamus in
praesenti: quomodo ergo scientia destruetur? Solutio. Dicunt quidam quod
scientia destruetur a sua partialitate et imperfectione, ut non sit
partialis et imperfecta. Sed hoc est eam augeri et perfici, et non
destrui, quia eodem modo potest dici de charitate, quod ipsa sit
destruenda. Sicut enim imperfecte cognoscimus: ita imperfecte diligimus,
et cum venerit quod perfectum est, evacuabitur quod ex parte est.
Solutio. Dicunt quidam, quod non scientia, sed modus ejus aenigmaticus
et umbratilis destruendus est. Sed iterum eadem ratione et charitas
videtur esse destruenda: cujus modus scilicet imperfectionis in futuro
est evacuandus. Ad hoc respondetur quod verum est quod modus
imperfectionis tolletur a charitate, sed non omnis modus. In futuro enim
diligetur propter se, et propter Deum proximus, sicut in praesenti
diligitur. Alii etiam dicunt quod actus scientiae in futuro destruetur.
Charitas vero, quae nunc est, nec ejus actus, nec quidam modus in futuro
destruetur: fides autem, et spes ex toto evacuabuntur: scientia vero ex
parte destrueter: cujus actus et modus non erit.
|
|
