|
Quaeritur quid verba sic prolata significent: quando quis sic lingua
loquitur, ut hoc exemplum ponamus: Exit qui seminat seminare semen suum.
Nam si haec est vocis significatio, ipsa vera fuit: quaeritur ergo, si
id ea dicitur, quod ea proprie significatur: si dicatur ita esse,
infertur, ergo quoddam falsum ea significatur. Ad hoc respondent quidam
dicentes: Non est vocis significatio quaerenda in hujusmodi, sed rerum
tantum, quod pertinet ad allegoriam. Alii dicunt, ut licentius
loquantur, quia proprie quidem falsum significat: non tamen ea falsum
dicitur: quia non ibi dictum terminatur: non enim est finis locutionis
illa prima vocis significatio, sed secunda, quae allegorica dicitur.
Potest autem dici, quod locutio ipsa neque verum neque falsum
significat: res enim ibi tantum significant verum, quod ibi mystice
intelligitur. Nec nego quin ibi sit vocis significatio, sed tantum
incomplexe, quia haec vox, homo, significat hominem, et sic de caeteris;
sed non significant complexe; non enim conjuncte significant, ut verum
vel falsum significetur, sed ut res significent illas: quibus verum
significatur. Vel potest dici, quod propositio ipsa ex rerum
proprietate, quae significantur: ad illud significandum quod mystice
intelligitur assumitur, ut haec vox, semen, verbum Dei significat, ex
proprietate rei quam significat.
|
|