|
Christus mortuus est pro peccatis nostris, etc. (I Cor. XV.) Quaeritur
an Christus secundum carnem moriendi habuit necessitatem? Quod autem
habuit moriendi necessitatem, videtur velle auctoritas super locum
illum. Quemadmodum statutum est hominibus semel mori: post hoc autem
judicium: sic Christus semel oblatus est (Hebr. IX); sic, id est eadem
necessitate et jure naturae; quo caeteri moriuntur. Item dicit
auctoritas, quia voluit oblatus est (Isai. LIII). Igitur sola voluntate,
quomodo ergo necessitate? Solutio. Constat quod in Christo nulla erat
causa moriendi, quia nullum peccatum: tamen, ut volunt quidam, inter
caeteras poenalitates, etiam necessitatem moriendi voluntarie suscepit,
et sic haec necessitas non impedit voluntatem, quam, sicut quando
voluit, accepit: sic eam, quando voluit, deposuit: si enim, inquiunt,
aliquod majus beneficium non esset collatum carni assumptae, necessario
subjaceret legi naturae: quam etiam necessitatem quidam intelligunt per
mortalitatem.
|
|
