|
Quaeritur autem, si contingat illum excommunicari, qui non meruit, sed
odio vel invidia praelati percutitur quis sententia excommunicationis,
utrum debeat resistere, an cedere. Solutio. Si sine scandalo resistere
potest, resistat, et tumorem sui praelati bono zelo reprimat; si sine
scandalo non potest, cedat, et pro Deo patienter sustineat: unde
sententia praelati semper timenda, non semper tenenda. Cum aliquis
excommunicatur, in potestatem traditur Satanae, ut ejus carnem vexet, ut
sic tandem resipiscat: nec tamen semper Satanas vexat. Callidus enim
hostis uni parcit, ut multos acquirat, vel ut ipsum sibi conservet.
|
|