|
Dicit Augustinus quod potestatem baptizandi Christus sibi retinuit,
quam, si vellet, servis suis dare potuit. Quaeritur igitur quae sit illa
potestas, quam Christus sibi retinuit, et servis potuit dare, et tamen
non dedit. An sit potestas exterius corpora tingendi; sed hanc dedit
apostolis, quibus ministerium baptizandi contulit; si autem potestatem
baptizandi vocat interius animas abluendi, potestatem hanc solus Deus
habere potest, cujus solius est se animabus infundere, et maculas
peccatorum abstergere: quomodo ergo hanc servis suis dare potuit?
Solutio. In responsione hujus quaestionis multi laborant, nescientes
quid nomine potestatis Augustinus significaverit. Nos autem dicimus quod
potestatem vocat dignitatem: qua invocatione nominis Christi, vel totius
Trinitatis datur baptismus: quam dignitatem potuit dare servis suis
praecipuis, ut eorum nomine designaretur baptismus, et diceretur
baptismus Pauli, baptismus Petri, et tantam vim haberet baptismus
nominibus eorum designatus, quantam habet nomine ipsius Christi
designatus: hanc tamen eis dare noluit, ne quis spem poneret in homine.
|
|