|
Paulus servus Dei, etc. Hanc epistolam scribit Tito relicto Cretae
episcopo, ex humilitate, et simplicitate nimis patienti, a Nicopoli, de
episcopali officio imperiose et potestative tractando, praescripta ei
sua auctoritate utili. Debet enim pontifex habere maternam pietatem, et
paternam severitatem: ut sit fortis superbis, et suavis modestis: nec
habens timoris angulum, nec elationis supercilium. Urat et luceat: unde
in veste legalis pontificis erat coccus bis tinctus, qui habet speciem
ignis. Ignis autem duo facit: urit, et lucet; ita et pontifex gladio
praedicationis, scilicet ignito eloquio, urere debet mordaci
increpatione, et metuenti comminatione: et lucere blandis, fovendo et
delectabilia promittendo. Ideoque de manna dicitur, quod indurabatur ad
ignem, et liquescebat ad solem. Et baculus pontificalis ab inferiori
pungit, et in summo ad anteriora extenditur in se rediens: quia
ecclesiasticus doctor gladio verbi pungere debet, id est aspere arguere
peccantes, quod est ex inferiori natura, et correctos in anteriora
dirigere, ita tamen ut ad propriam conscientiam sui consideratione
redeat, si forte in se habeat quod aliis improperando annuntiat. Forma
itaque baculi hoc figurat, quod pontifex rebelles pungere, et mites ad
se trahere debeat, unde quidam ait:
Curva trahit mites pars, pungit acuta rebelles.
Est ergo intentio Apostoli in hac Epistola instruere Titum de episcopali
officio, atque monere, ut id imperiose tractet, et haereticos vitet.
Modus talis: Primo salutat, deinde instruit eum de episcopali officio,
docens eum quid agere debeat, et quales episcopos per civitates
constituere: deinde qualiter diversos vel sexu, vel aetate, vel
conditione instruere debeat: postea monet eum de vitandis haereticis.
|
|
