|
Habentes eumdem spiritum fidei. Dicit expositor super hunc locum, quod
tempora variata sunt, non fides, quia quidquid nos credimus, et illi
antiqui crediderunt, et e diverso. Unde sic objicitur: Abraham credidit
Christum nasciturum, et nos credimus natum: sed aliud est esse
nasciturum, aliud natum: ergo aliud credidit ille, et aliud nos?
Solutio. Quidquid credimus nos, et antiqui, etc., id est, res eaedem
subjectae sunt nostrae fidei, et illorum: non tamen sequitur quod idem,
quod est modo praeteritum, esse in tempore eorum praeteritum; vel quod
tunc futurum, modo sit futurum. Item si opponitur: Abraham credidit
Christum nasciturum, sed modo falsum est Christum nasciturum: ergo
Abraham credidit falsum. Solutio. Ut nobis videtur, quid interpretatur
quale. Cum enim dicitur: Abraham credidit Christum nasciturum, sensus
est, fidem habuit de Christi nativitate, quae tunc futura erat; sed in
assumptione, cum dicitur, modo falsum est Christum nasciturum, sensus
est: nativitas Christi non est futura: unde ex illis duabus nullo modo
sequitur Abraham falsum credidisse.
|
|