|
Tota pulchra es, amica mea, et macula non est in te (Cant. IV). Quis
est, fratres, qui loquitur, et quae est ad quam loquitur? Loquitur
amicus ad amicam, sponsus ad sponsam, immaculatus ad castam, incorruptus
ad integram, Deus ad animam et ad talem, qualis ista fuit cujus hodie
solemnia celebramus, cujus castitatis irradiamur exemplis. Tota pulchra
es. Pulchra es intus, pulchra foris. Intus in corde, foris in corpore.
Intus rubicunda, foris candida, utrobique composita. Rubicunda per
charitatem, candida per castitatem, composita per humilitatem. Tota ergo
pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Totum quod in te est
pulchrum est, et nihil inest tibi quod sit sordidum. In toto grata, in
nullo ingrata, in toto places, in nullo displices. Tota pulchra es.
Pulchra per naturam, pulchrior per gratiam, pulcherrima fies per
gloriam. Quae et qualia putatis, fratres, ornamenta esse, quibus sponsa
Dei, anima justi, sic possit decorari, ut sic debeat decor ejus
commendari? Legimus quod Assuerus rex fecerit puellas ad thalamum suum
deductas ingenti diligentia praeparari, balneis lavari, unguentis
deliniri, et omnibus quae decori conveniunt adornari (Esther. II). Sic
Deus imo multo amplius sponsam suam sibi praeparat, et omnibus quae
spiritualem formam decorant ditat. Primum dat ei lavacrum per
compunctionem et fletum peccaminum ut a sorde scelerum velut hyssopo
aspersa mundificetur, et lota super nivem dealbetur. Unguenta sunt dona
spiritualia, quibus post fletum delibuta a moeroris asperitate
lenificatur. Sequuntur ornamenta, vestes, zona, annulus, muronula,
pecten, peplum inaures, diadema, speculum, calceamenta. Vestes designant
virtutum et bonorum operum varietatem, quibus anima intus et foris coram
Deo et proximo decoratur et honestatur. De hac multiplici varietate
scriptum est: Astitit regina a dextris tuis in vestitu deaurato,
circumamicta varietate (Psal. XLIV). Zona, qua lumbi praecinguntur,
castitatem significat, qua fluxa luxuria carnis humanae refrenatur,
sicut scriptum est: Sint lumbi vestri praecincti (Luc. XII). Annulus
exprimit fidem integram, per quam sponsa sponsum absentem diligit, et ad
ejus speciem jugi desiderio pervenire concupiscit. Murenula, quae
pectori affligitur, ne adulter manum inserat, castam praetendit
dilectionem, quam diabolus violare non permittitur per aliquam pravam
delectationem. Pecten, quia capillos ab invicem discernit, virtutem
figurat discretionis. Peplum, quod capillos ne fluant conservat,
cogitationum sobrietatem et quietem insinuat. Inaures eo quod aurium
ornamentum sunt, obedientiam exprimunt. Diadema figurat gloriam
conscientiae, de qua scriptum est. Gloria nostra est testimonium
conscientiae nostrae (I Cor. I). Speculum significat Scripturarum
lectionem, in qua anima quid in se bonum sit, quidve malum, quid
honestum, quid inhonestum contemplatur. Calceamenta, quae munimenta sunt
pedum, quibus per diversa loca movemur, praedicationem circumquaque
delatam figurant.
Habet itaque sponsa ista lavacrum per compunctionem, unguenta per
spiritualium donorum susceptionem, vestes per bonam actionem, zonam per
castitatem, annulum per fidem, murenulam per castam dilectionem,
pectinem per discretionem, peplum per cogitationum quietem et
sobrietatem, inaures per obedientiam, diadema per gloriam, speculum per
lectionem, calceamenta per praedicationem. His omnibus adduntur
plerumque lapides pretiosi, qui, propter suum fulgorem, miracula longe
lateque coruscantia designant. O felix sponsa Dei, anima justi, quae
talibus ornamentis decoratur, et ad thalamum aeterni regis praeparatur!
Multa potest anima talis uti fiducia. Nonnunquam tamen contingit, ut
donis ditata divinis, magno terrore divina contemplando judicia
concutiatur, et multo motu formidinis afficiatur. Cujus exemplum rei
nobis Esther historia tribuit: Legimus namque quod Esther regem Assuerum
contra basilicam in throno suo sedentem, virgam tenentem, ardentibus
oculis furorem pectoris indicantem contemplata pene examinata sit, in
tantum ut rege et ministris ejus coram consolantibus vix potuerit se
levare (Esther. V). Quid, fratres, in hac re Assuerus rex significat,
nisi Deum? quid Esther, nisi animam? quid basilica, nisi divinitatem?
quid thronus, nisi majestatem? quid virga, nisi potestatem? quid ardor
oculorum nisi superni judicii figurat terrorem? Esther, regem supradicto
modo intuita, expavefacta cecidit; et anima, Deum et districta Dei
judicia contemplando, coram divina majestate contremiscit. Sed resumat
vires, dona sibi collata, et consolationes factas consideret et dicat:
Etiam si occiderit me, in ipsum sperabo. Bonus enim est Dominus
sperantibus in eum, animae quaerenti illum. Qui vivit et regnat, etc.
|
|
