|
Montes Israel ramos vestros expandite, florete et fructum facite (Ezech.
XXXVI), Habent, fratres charissimi, loca suas significationes sicut
tempora. Sicut enim per mane accipimus cognitionem veritatis, per
meridiem amorem virtutis, per vesperam ignorantiam, per mediam noctem
malitiam, per lucem justitiam, per tenebras culpam: sic accipimus per
campum libertatem, per collem bonam actionem, per montem
contemplationem, per coelum beatitudinem, per vallem vero iniquitatem,
per abyssum desperationem, per infernum damnationem. Campus, in
aequalitate constitutus tria habet supra loca significantia: collem,
montem, coelum; tria subtus: vallem, abyssum, infernum. Campus
significat libertatem, quia sicut ille, qui in campo est, habet
facultatem sine alicujus tumuli obviantia ante vel retro, dextrorsum vel
sinistrorsum, vel quo placet divertendi: sic ille, qui vere liber est,
habet potentiam quod magis placet faciendi. Collis, qui a planitie
terrae modicum consurgit, bonam actionem exprimit, per quam a terrenis
elevamur. Mons qui nubibus magis approximat, contemplationem designat,
quae nos sursum levans ad visionem coelestium bonorum exaltat. Coelum
autem, quia locus beatitudinis est, beatitudinem ipsam non
inconvenienter insinuat. Vallis, quia ad inferiora se deprimit,
significat iniquitatem, quae malos ad ima trahit. Abyssus desperationem
significat, in quam niqui de valle iniquitatis descendunt. Unde scriptum
est: Impius, cum in profundum venerit peccatorum, contemnit (Prov.
XVIII). Infernus autem, quia locus est damnationis, damnationem
significat. Montes Israel, etc. Montes Israel sunt justi contemplativi,
qui, ramos suos, id est sanctas et fructuosas cogitationes, de radice
fidei et stipe bonae voluntatis procedentes, expandunt per proximi
dilectionem, et florent per bonam inchoationem, et fructum faciunt per
consummationem, et folia producunt per bonam actionem.
Sane tria principaliter arborum genera mihi videntur in montibus Israel
nasci, crescere, ramos expandere, florere, fructum facere, folia
producere. Prima olea sive oliva, secunda vitis, tertia ficulnea. Oliva
significat misericordiam, quia sicut oleum alios excedit liquores: ita
misericordia alias praecedit virtutes. Vitis significat sapientiam, quia
vinum, modice sumptum, acuit ingenium. Ficulnea, quia dulces habet
fructus, dulcedinem designat internam. Solet autem Patri assignari
misericordia, Filio sapientia, Spiritui sancto dulcedo. Plantat itaque
Pater olivam, Filius vitem, Spiritus sanctus ficulneam. Sciendum est
tamen quod, licet faciamus talem discretionem in hujusmodi assignatione
trium virtutum, nulla tamen est intelligenda divisio in operatione trium
personarum. Istarum autem trium virtutum infructuositatem in reprobis
propheta deplorans, dixit: Ficus non florebit, et non erit germen in
vineis. Mentietur opus olivae (Habac. III). Significat itaque oliva
misericordiam, vitis sapientiam, ficulnea dulcedinem internam. Sunt et
aliae forsitan arbores in montibus Israel, per quas diversae figurantur
virtutes, sicut per buxum propter virorem fides, per cedrum propter
altitudinem spes, per pinum propter pinguedinem charitas, per spinam
recta increpatio, per myrtum temperantia figuratur. Expandamus, fratres,
ramos, floreamus, et fructum faciamus, ne Dominus nos infructuosos
inveniat, et nos succidat et succendat. Jam enim securis ad radicem
arboris posita est (Matth. III). Fructificemus sicut oliva, vitis,
ficulnea. Sunt namque quidam qui fructum faciunt amarissimum de quibus
scriptum est: Fel draconum vinum eorum, et venenum aspidum insanabile
(Deut. XXXII). Nos autem sicut oliva fructifera in domo Domini speremus
in misericordia Dei (Psal. LI). Qui vivit et regnat.
|
|
