|
Qui sunt isti qui ut nubes volant, et quasi columbae ad fenestras? (Isa.
LX.) Beatorum, fratres, apostolorum solemnia celebramus, in quorum
praeconium, et laudem, et admirationem eorum dignitatem et excellentiam
admiratus propheta, divinitus inspiratus, oraculo tali proclamavit,
dicens: Qui sunt isti, etc. Hujus igitur oraculi verba tam praeclara
tamque divina ad laudem et honorem et gloriam eorum de quibus dicta
sunt, et ad vestram utilitatem quibus dicenda sunt, exponenda, prout
Deus scientiarum Dominus dederit prompta devotione aggredimur, spe
consummationem promittimus. Qui sunt isti, inquit, qui ut nubes volant,
quia pulchre et convenienter, fratres charissimi, sancti apostoli
nubibus comparantur, et per nubes significantur. Sicut namque non solum
ex sensu nostro, sed et ex verbis sanctorum colligimus, quatuor habent
nubes proprietates, per quas beatorum apostolorum quatuor designantur
principales virtutes. Nubes enim pluunt et protegunt, coruscant et
volant. Sic apostoli pluunt et protegunt, coruscant et volant. Pluerunt
quando in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrarum
verba eorum (Psal. XVIII). Pluunt per praedicationem, protegunt per
intercessionem, per miracula coruscant, per contemplationem volant.
Unusquisque pluit ubi praedicavit; pluit Thomas in India majori,
Bartholomaeus in India minori, Simon et Judas in Perside, Philippus in
Seythia, Matthaeus in Aethiopia, Marcus in Alexandria, Joannes in Asia,
Andreas in Achaia, Petrus in Cappadocia, Paulus in Graecia, Petrus et
Paulus demum in Italia. Sic in principio gratiae multo sono
praedicationis salutarium verborum pluviam effuderunt. Istam pluviam
desiderabat Psalmista quando dicebat: Anima mea sicut terra sine aqua
tibi (Psal. CXLII). Suscepit itaque terra, id est genus humanum terrenis
intentum supervenientem imbrem istum, et fecit fructum: fructum de quo
scriptum est, fructum vero vitae aeternae (Joan. IV). O quam bonae nubes
istae, quarum imber terram sic inebriat, ut talem fructum faciat! Adhuc
nubium istarum stillicidiis irrigamur salutaribus, quando eorum scripta
legimus aut meditamur. Protegunt per intercessionem. Ipsi etenim se
medios inter Deum et nos ponunt, ne Deus facinora nostra per iram
videat, et nos per districti judicii fervorem puniat. Sic Paulus nubes
fuit, et gentes per eum conversas sibi commissas protexit, quando pro
eis gratias agebat, et sine intermissione orabat. Adhuc quoque et ipse,
et alii nos protegunt, quando pro salute nostra preces ad Deum fundunt.
Miraculis coruscant, mortuos suscitando, leprosos mundando, caecos
illuminando, et alios infirmos curando non solum in carne viventes, sed
et nunc cum Christo regnantes. Volatus significat contemplationem.
Nunquid non ille volaverat, qui dicebat: Nostra autem conversatio in
coelis est? (Philipp. III.) Vere volaverunt qui usque ad coeli palatium
cum Christo regnantes conscenderunt. Nubes igitur sunt apostoli pluentes
per praedicationem, protegentes per orationem, coruscantes per virtutem,
volantes per contemplationem.
Et quasi columbae ad fenestras suas. Columba avis simplex est, nec intus
habet iracundiam fellis, nec foris simulationem operis. Simplicitatem
ergo veram significat. Fenestrae sensus corporis sunt, per quos
egrediuntur interiora, et ingrediuntur exteriora. Sancti itaque apostoli
quasi columbae ad fenestras suas esse dicuntur, quia columbinam
simplicitatem in suis sensibus habuisse dignoscuntur. Sequitur versus de
laude eorum: Candidiores nive, nitidiores lacte, etc. (Thren. IV).
Possumus per nivem, quae de coelo venit, et super omne candidum albet,
virgines, et per lae, quod de fecunditate carnis nascitur, conjugatos
novi testamenti accipere; per ebur vero antiquum, eo quod elephas animal
est castissimum, continentes veteris testamenti. Per sapphirum, eo quod
coeli praetendat colorem, spirituales ejusdem testamenti viros recte
possumus designare. Sancti autem apostoli candidiores sunt nive:
nitidiores lacte, rubicundiores ebore antiquo, sapphiro pulchriores,
quia et virgines novi testamenti, angelicam vitam honestate castitatis
imitantes, et conjugatos legitime conviventes mirabili dignitate
praecellunt; et continentes veteris testamenti, etiam martyrio rubentes,
et spirituales viros, sive prophetas, excellentia singulari
transcendunt: Multi, namque prophetae et reges veteris testamenti
voluerunt videre quae ipsi viderunt, et non viderunt: et audire quae
illi audierunt, et non audierunt (Matth. XIII.) Unde Isaias, in spiritum
contemplatus Christum colaphis caesum, spinis coronatum, cruce
suspensum, ait: Vidimus eum, et non erat aspectus; desideravimus eum
despectum et novissimum virorum, virum dolorum scientem infirmitatem
(Isa. XXXIII). In novo quoque testamento, martyres, confessores,
virgines, et omnes denique sancti alii libenter Christum in carne
vidissent, et ejus doctrinam salutarem audissent, si potuissent. Sed hoc
privilegium apostolicae dignitati concessum est. Omnes ergo sanctos
beati apostoli praecedunt, qui Christum in carne viderunt, et Spiritus
sancti coelitus missi primitias acceperunt. Istos studeamus dignis
praeconiis venerari, istos bonis operibus imitari. Istorum exoremus
regimine gubernari, istorum interventu patrocinari. Desideremus denique
jungi eorum consortio, et eorum frui gaudio, praestante Domino nostro
Jesu Christo, qui cum Patre, etc.
|
|
