SERMO XCVII. In festo sancti Joannis Baptistae.

Si dormiatis inter medios cleros, pennae columbae deargentatae, et posteriora dorsi ejus in pallore auri (Psal. LXVII). Sanctus Psalmographus in his sacris paucisque verbis, quae nobis per Spiritum sanctum canit, sanctorum meritum et universalis Ecclesiae scientiam praemiumque spirituali significatione describit. Meritum namque designat ubi dicit: Si dormiatis inter medios cleros; scientiam sanctae Ecclesiae, ubi addit: pennae columbae deargentatae. Praemium, ubi concludit: Posteriora dorsi ejus in pallore auri. Si dormiatis inter medios cleros. Duo cleri prophetae et apostoli. In quorum medio dormiunt qui, sacris eorum dictis hinc inde docti, in pace bonae conversationis ab inquietudine daemonum liberi feliciter quiescunt. Inter medios enim cleros sunt quicunque inter prophetarum praeconia, et apostolorum praedicamenta sancte vivunt. Qui et dormiunt, dum, bonis operibus occupati, ab infestatione tentationum quieti sunt. De hoc felici sanctorum somno per Jacob sub Isachar nomine dicitur: Isachar asinus fortis, accubans inter terminos, vidit requiem quod esset bona et terram quod optima, et supposuit humerum suum ad portandum, factusque est tributis serviens (Gen. XLIX). Populus nempe justorum asinus fortis est, quia pondus cujuslibet tribulationis pacifice et fortiter sustinet. Inter terminos accubat, dum, per prophetas et apostolos eruditus, ex utrorumque doctrina bene operando pausat. Qui videt requiem, internae scilicet contemplationis quod bona est, et terram supernae beatitudinis quod optima, et utriusque captus amore, supponit humerum ad portandum quodlibet onus impositum. Qui et tributis servit, quia non solum sua, verum et semetipsum pro bonis spiritalibus libenter tribuit.

Electorum itaque coetus inter medios cleros sicut dictum est dormit, et hac dormitatione coeleste praemium acquirit. Dormit et, ut ait Salomon, suavis est somnus ejus (Prov. III).---Pennae columbae aeargentatae. Columba, ut saepe dictum est, sancta Ecclesia est. Sancta nimirum Ecclesia, quemadmodum felle caret per charitatem, non vivit de cadavere per mortuorum operum vitiationem, meliora grana eligit per majorum praeceptorum Dei exsecutionem, gemitum pro cantu habet per poenitentiam, alienos saepe nutrit pullos per misericordiam, super aquas sedet ut umbram venientis accipitris, id est diaboli, praevideat sacram Scripturam legendo, in petris nidificat in secreta Christi sublimiter contemplatione quiescendo. Quae duas alas habet per dilectionem Dei et proximi, a dextris dilectionem Dei, a sinistris dilectionem proximi. Alae vero dextrae pennae sunt distinctiones illae, quibus dicitur: Diliges Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex totis viribus tuis, et ex tota mente tua (Matth. XXII). Sinistrae vero alae pennae sunt votum, consilium, beneficium, quibus proximum diligere debemus sicut nosmetipsos. Pennae autem istae deargentatae sunt, quia in dilectione Dei et proximi tota lex pendet et prophetae (ibid.). Sane per argentum sacrum eloquium designatur, ut Psalmista testatur, dicens: Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum, probatum terrae purgatum septuplum (Psal. XI). Quando ergo sancti inter medios cleros dormiunt, pennae columbae deargentatae sunt, quia tunc sacra scientia in sanctae Ecclesiae virtutibus adimpletur, dum sanctorum universitas prophetica et apostolica praecepta in fide et opere quiescendo pro viribus exsequitur. Et posteriora dorsi ejus in pallore auri. Posteriora dorsi sequentia praemii. Quae auro rectissime comparantur, quia sicut aurum caetera metalla transcendit, sic coeleste praemium omnia bona post se sui comparatione longe derelinquit. Beatus a utem Joannes Baptista, cujus hodie solemnia celebramus, inter medios cleros, non solum virtute, verum et tempore dormivit, quia non tantum sanctitate conversationis, sed etiam distinctione temporis, inter prophetas et apostolos exstitit. Lex enim et prophetae usque ad Joannem (Matth. XI). Cujus sanctitatem, prout superna gratia donare dignabitur, imitemur, ut ejus meritis et precibus ad superna gaudia pervenire mereamur. Quod nobis praestare dignetur Jesus Christus Dominus noster, qui est benedictus in saecula. Amen.