|
Probabile tamen est omnino hominem ad haec exercenda a principio a Deo
instructum et eruditum fuisse, ut primi contemptus culpam subsequentis
devotionis studio aboleret, et qui in semetipso contumax exstiterat, in
suis postmodum obtemperare consuesceret. Unde enim homo rerum suarum
decimam potius quam nonam vel octavam, vel aliam quamque partem
offerendam esse scire potuisset, nisi a Deo doctus fuisset? Ex quo
conjicimus quod Deus quidem hominem a principio ad haec exercenda
consilio erudivit, sed praecepto non obligavit, donec postea inveniret
illa, in quibus homo praecepti capax, obedientiam exhiberet, et
praevaricationem cavere addisceret. Primum igitur ante legem parvulos
consilio nutrivit. Postea sub lege exercitatos praecepto tentavit.
Novissime sub gratia perfectos in libertate spiritus ambulare permittit.
Ut igitur breviter supradicta ad memoriam revocemus, quae sit
differentia inter sacramenta Novi Testamenti, et illa quae vel sub lege
naturali, vel sub scripta lege sacramenta fuerunt attendenda
consideremus.
|
|
