|
Apostolus dicit: Mediator non est unius; Deus autem unus est (Galat.
III). Duo enim erant Deus et homo: diversi et adversi. Deus erat justus;
homo erat injustus: in hoc nota adversos. Homo erat miser, Deus beatus,
in hoc nota diversos. Sic igitur homo et adversus Deo erat per
injustitiam, et diversus a Deo per miseriam. Propter hoc necesse habuit
homo, primum quidem justificari a culpa, ut reconciliaretur, postea vero
liberari a miseria ut reformaretur.
In hoc ergo mediatore egnit homo ad Deum ut reconciliaretur illi, et
reduceretur ad illum, sed causam dissidentium agendam convenienter
suscipere non posset, qui non aliqua societatis ac pacis amicitia
utrique familiaris, atque propinquus existeret. Propter hoc ergo Filius
Dei factus est homo; ut inter hominem et Deum reconciliationis et pacis
mediator esse posset. Suscepit humanitatem per quam hominibus
appropinquaret. Retinuit divinitatem per quam a Deo non recederet.
Factus homo, sustinuit poenam, ut demonstraret affectum; servavit
justitiam, ut conferret remedium. Verbum quippe quod cum Patre Deo unum
erat per ineffabilem unitatem, cum homine assumpto unum factum est per
admirabilem unionem. Unitas in natura, unio in persona. Cum Patre Deo
unum in natura, non in persona, cum homine assumpto unum in persona, non
in natura. Quid magis unum quam unitas? Quod unitate unum est summe unum
est.
Verbum et Pater unitate unum erant; quia natura unum erant; et voluit
ipsum Verbum nobiscum unum fieri, ut nos in se et per se unum faceret,
et cum illo cum quo ipsum unum erat.
Assumpsit ergo ex nobis nostram naturam, ut eam sibi sociaret per
unionem in persona, quae sociata non erat per unitatem in natura, ut per
id quidem quod de nostro unum secum fecerat nos sibi uniret, ut cum ipso
unum essemus; per id quod nostrum sibi unitum erat; et per ipsum unum
esse cum Patre, cui cum ipso unum erat. Pater, inquit, sancte, serva eos
in nomine tuo quos dedisti mihi, ut sint unum sicut et nos. Non pro eis
autem rogo tantum: sed pro eis qui credituri sunt per Verbum eorum in
me: ut et ipsi in nobis unum sint: et mundus credat, quia tu me misisti?
Sed ego claritatem quam dedisti mihi dedi eis, ut sint unum sicut et nos
unum sumus. Ego in eis et tu in me, ut sint consummati in unum, et
cognoscat mundus quia tu me misisti (Joan. XVII). Rogat unitas pro
unione. Verbum cum Patre unum in natura, homo cum Verbo, unum in
persona. Membra cum capite unum, primum in justitia, postea in gloria.
Ut enim in justitia unum sint, cognoscat mundus quia tu me misisti
(ibid.); ut autem in gloria unum sint: volo ut ubi ego sum et illi sint
mecum, ut videant claritatem meam quam dedisti mihi, quia dilexisti me
ante constitutionem mundi (ibid).
|
|
