|
Scriptum est quod lex neminem ad perfectum duxit (Hebr. VII). Lex enim
ignorantiam docere potuit infirmitatem, adjuvare non potuit. Duo hic
mala in homine fuerunt, et ex his caetera mala hominis omnia
processerunt. Unum fuit ignorantia, alterum concupiscentia; ignorantia
boni, concupiscentia mali. Ex ignorantia venit delictum, ex
concupiscentia peccatum. Haec igitur duo in homine ab initio fuerunt;
sed ut cognosceret homo morbum suum, dimissus est totus sibi: ne forte
gratiam superfluam judicaret; si prius infirmitatis suae defectum non
agnosceret. Positum est ergo tempus naturalis legis ut natura per se
operaretur, non quod per se quidquam posset, sed ut se non posse
agnosceret. Illa ergo sibi relicta errare coepit a veritate per
ignorantiam, et convicta est de caecitate; postmodum etiam convincenda
de infirmitate. Data est lex scripta ut ignorantiam illuminaret, sed
infirmitatem non corroboraret ut in ea parte homo qua defectum suum
agnovit juvaretur. Ubi autem per se stare putavit, relinqueretur.
Accepta ergo scientia veritatis per legem conari coepit ut perficeret
sed pressus concupiscentia quia gratiam adjuvantem non habuit, ab opere
virtutis defecit. Convictus igitur in utroque est quia videlicet per se
nec verum potest agnoscere nec bonum perficere. Post haec itaque
convenienter gratia data est quae illuminaret caecum, et sanaret
infirmum; illuminaret ignorantiam, refrigeraret concupiscentiam;
illuminaret ad cognitionem veritatis; inflammaret ad amorem virtutis.
Propterea Spiritus in igne datus est ut lumen haberet, et flammam; lumen
ad cognitionem, flammam ad dilectionem. Porro sicut spiritus hominis
mediante capite ad membra vivificanda descendit sic Spiritus sanctus per
Christum venit ad Christianos. Caput enim est Christus, membrum
Christianus. Caput unum, membra multa, et constat unum corpus ex capite
et membris et in uno corpore Spiritus unus. Cujus plenitudo quidem in
capite est participatio in membris. Si ergo corpus unum est, et spiritus
unus qui in corpore ipso non est, a Spiritu vivificari non potest sicut
scriptum est: Qui non habet Spiritum Christi hic non est ejus (Rom.
VIII). Qui enim non habet Spiritum Christi non est membrum Christi. In
corpore uno spiritus unus. Nihil in corpore mortuum, nihil extra corpus
vivum. Per fidem membra efficimur, per dilectionem vivificamur. Per
fidem accipimus unionem; per charitatem accipimus vivificationem. In
sacramento autem per baptismum unimur, per corpus Christi et sanguinem
vivificamur. Per baptismum efficimur membra corporis, per corpus autem
Christi efficimur participes vivificationis.
|
|
