|
Ecclesia sancta corpus est Christi uno Spiritu vivificata, et unita fide
una, et sanctificata. Hujus corporis membra singuli quique fidelium
existunt; omnes corpus unum, propter spiritum unum, et fidem unam.
Quemadmodum autem in corpore humano singula quaeque membra propria ac
discreta officia habent, et tamen unumquodque non sibi soli agit quod
solum agit, sic in corpore sanctae Ecclesiae dona gratiarum distributa
sunt, et tamen unusquisque non sibi soli habet, etiam id quod solus
habet. Soli enim oculi vident; et tamen sibi solummodo non vident sed
toti corpori. Solae autem aures audiunt nec tamen sibi solummodo
audiunt, sed toti corpori. Soli pedes ambulant et non sibi tamen
solummodo ambulant, sed toti corpori. Et ad hunc modum unumquodque quod
habet solum in se non habet solummodo propter se quatenus secundum
dispositionem optimi largitoris, et distributoris sapientissimi, singula
sint omnium, et omnia singulorum.
Quisquis ergo donum gratiae Dei percipere meruit sciat non ad se solum
pertinere quod habet, etiam si solus habet. Hac itaque similitudine
Ecclesia sancta, id est universitas fidelium, corpus Christi vocatur
propter Spiritum Christi quem accepit, cujus participatio in homine
designatur quando a Christo Christianus appellatur.
Hoc itaque nomen signat membra Christi participantia Spiritum Christi ut
ab uncto sit unctus; quia a Christo dicitur Christianus. Christus quippe
unctus interpretatur; illo videlicet oleo laetitiae, quod prae cunctis
participibus suis secundum plenitudinem accepit et cunctis participibus
suis quasi caput membris secundum participationem transfudit: Sicut
unguentum in capite, quod descendit a capite in barbam et deinde usque
in oram (Psal. CXXXII); hoc est, in extremitatem vestimenti defluxit ut
ad totum efflueret, et totum vivificaret. Quando ergo Christianus
efficeris, membrum Christi efficeris, membrum corporis Christi
participans Spiritum Christi. Quid est ergo Ecclesia nisi multitudo
fidelium, universitas Christianorum?
|
|
