|
Quidem volunt coronam aliquando pro signo accipiendam poenitentiae,
quemadmodum in ordine monachorum, quibus et caeteri ordines sacri qui in
clero sunt proprii, secundum indulgentiam conceduntur. Non enim in
populo praeesse possunt, nec spiritualis dignitatis in Ecclesia curam
suscipere, donec ad clerum assumantur. Propterea quod in illis est sacri
signaculi, ad indulgentiam est, non pro potestate praelationis in populo
Dei, sed ne in ipso quoque habitu poenitentiae quo se sponte propter
Deum sequestraverunt, sacrosanctam corporis et sanguinis Christi
communionem vel habere non possint, vel extra ad impedimentum quietis
suae requirere compellantur. Ut ergo intrinsecus quietius vivant,
ordines ministerii divini per indulgentiam ipsis conceduntur; non ad
exercendam praelationem in populo Dei, sed ad celebrandam intrinsecus
communionem sacramenti Dei, quod tamen principio non ita fuisse dicunt.
Monachi quippe et eremum habitantes olim presbyteros habuisse leguntur.
|
|
