|
Tertio loco sequitur ordo exorcistarum, qui super catechumenos faciunt
sacramentum apertionis, et habent spirituale imperium super spiritus
immundos, ut eos de corporibus obsessis ejiciant. Debet autem habere
spiritum mundum qui spiritibus immundis imperat, ut vita ab officio non
discordet, et malignum quem per acceptum officium expellit de corpore
alieno, per munditiam vitae expellat de corde suo. Hi cum ordinantur
accipiunt de manu episcopi librum exorcismorum, et dicitur eis: Accipite
et memoriae commendate, et habetote potestatem imponendi manus super
energumenos, sive catechumenos.
Exorcistae in ordine et ministerio Ecclesiae constituti sunt secundum
officia quae in templo Salomonis erant disposita. Quae posterius sunt ab
Esdra dispertita. Leguntur enim sub Esdra fuisse actores templi filii
servorum Salomonis, qui actum templi totius sub cura sua haberent; aut
sacris oblationibus deservirent. Et cum fuissent ex ordine in ministerio
templi, longe tamen fuerunt ab officio altaris Dei. Neque enim
psalmistis, id est cantoribus, nec ostiariis, nec sacrarum servis
attingere licebat ad munera altaris, nisi tantummodo levitis. Quasi ergo
actores quidam spirituales templi Dei exorcistae sunt in populo Dei, qui
de substantia Domini sui sibi in donis spiritualibus tradita, in
spiritualibus aedificiis dilapsa restituant, et reparent dissipata.
Exorcistas significat Apostolus cum dicit: Nunquid omnes donationes
habent sanationum? (I Cor. XII.) Hoc officio usus est Deus quando saliva
sua tetigit aures et linguam surdi et muti, dicens: Ephpheta, quod est
adaperire (Marc. VII); hoc exemplo nos docens spiritualiter aperire
debere aures praecordiorum hominum, ad intelligendum, et ora ad
confitendum, ut, expulso daemone, Spiritus sanctus vas suum recipiat.
Similiter hoc officium exhibuit, quando de Maria Magdalena septem
daemonia ejecit (Marc. XVI; Luc. VIII).
|
|
