|
Et dixit Deus: Congregentur aquae quae sub coelo sunt in locum unum
(Gen. I). Quantum ad litteram spectat, locus unus, in quo congregatae
sunt aquae quae sub coelo erant, abyssus magna creditur, quae ab ipso
mundi exordio in terrae corpore tantae capacitatis facta fuisse putatur,
ut omnium receptaculum aquarum esse potuisset. Nam aquarum natura in
principio tenuis admodum levisque, et in modum nebulae cujusdam
dispersa; postquam divina virtute et jussione in unam, ut ita dixerim,
massam compingi quodammodo atque densari coepit, ipso suo pondere
deorsum vergens in ima collapsa a terra excepta est, spatiumque illud
quod desuper usque ad ipsum firmamentum occupaverat, serenum purumque
dereliquit. Ipsa quoque terrae superficies (aquis omnibus inter alveos
suos conclusis) apparere coepit. Primo quidem lutulenta et lubrica
nudaque, velut quae germina necdum ulla protulisset, quibus vestiri et
superduci potuisset.
|
|
