|
Catechumenus instructus vel audiens interpretatur; catechizare enim est
instruere, quoniam baptizandi prius instruuntur et docentur quae sit
forma fidei Christianae, in qua eos salvos fieri et sacramentum salutis
suscipere oportet, sicut scriptum est: Ite, docete omnes gentes,
baptizantes eos in nomine Patris et Filii, et Spiritus sancti (Matth.
XXVIII). Prius docete, postea baptizate. Docete ad instructionem,
baptizate ad emundationem. Docete ad fidem, baptizate ad peccatorum
remissionem. Idcirco docete quia qui crediderit, ideo baptizate; quia
qui baptizatus fuerit, salvus erit (Marc. XVI). Haec igitur forma
catechizationis a primis temporibus Christianae fidei instituta est.
Quae tunc quidem necessario servabatur quando adultis et intelligentiam
habentibus priusquam ad baptismi sacramentum accederent, regula fidei
Christianae nuntiabatur, ut vel sponte fidei acquiescentes digni
regeneratione spirituali judicarentur, vel credere nolentes merito a
perceptione sacramenti Dei velut indigni repellerentur. Ad obtinendam
quippe salutem idcirco arbitrium hominis consulendum est, quoniam opus
salutis voluntarium esse oportet. Et hoc quidem a principio sic factum
est. Postquam autem ad fidem multitudo gentium introivit jam nunc etiam
in iis qui a fidelibus generantur parvulis; eadem forma servatur, quos
et ipsos mater Ecclesia provida dispensatione sacramento salutis interim
carere non vult, ne forte ipsa dilatione, a salute alieni fierent, si
non percepto sacramento salutis subito ab hac vita exirent. Congrue ergo
provisa est in illis medicina salutis, ut in sacramento fidei
baptizentur, et per alterius fidem Deo reconcilientur, quos per alterius
peccatum alienatos constat esse a Deo. Institutum est itaque ad hoc
novum sacramentum ad catechizandos parvulos, exorcizandos, initiandos,
et deinde baptizandos, in quibus pro parvulis audit Ecclesia, et ad
interrogata respondet et spondet donec ipsi ad intelligibiles annos
perveniant, et sacramenta fidei et charitatis et spei per se intelligere
valeant et servare.
|
|
